ಹಾವೊಳು ಹೂವೆ??

ಚೈತ್ರಾ ಆಫಿಸ್ ನಿಂದ ಬಂದು ಗೇಟ್ ತೆರೆದು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ರಸ್ತೆ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಂಡು ಇವಳ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು ಕಡೆಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿದಳು. ಇವನನ್ನು ಎಲ್ಲೋ ನೋಡಿದೆನಲ್ಲಾ ಅಂತಾ. ಚೈತ್ರಾಳಿಗೆ ಫೊಟೊಗ್ರಾಫಿಕ್ ಮೆಮರಿ. ಏನಾದರೂ ಒಂದು ಸಲ ನೋಡಿದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಅದು ಮರೆತು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತ, ಮನೆಯ ಒಳಗೆ ಬಂದು ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಅಗುಳಿ ಹಾಕಿ ಚಪ್ಪಲಿ ತೆಗೆಯ ಬೇಕಾದ್ರೆ ಕಾಲ ಬಳಿ ಭುಸ್ ಎನ್ನುವ ಸದ್ದು. ನೋಡಿದರೆ ನಾಗರ ನಾವು. ಕಿಟಕಿಯ ಬಾಗಿಲು ಅವಳು ಯಾವಗಲೂ ಸಣ್ಣಕ್ಕೆ ತೆಗೆದಿರುತ್ತಾಳೆ ಅಂಚೆಯವನು ಕಾಗದ ಪತ್ರ ಏನಾದರೂ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಕಿಟಕಿಯ ಸಂದಿಯಿಂದ ಒಳಗೆ ನೂಕುವಂತೆ.. ತಕ್ಷಣ ಅವಳಿಗೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತವನನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದು ಅಂತ ನೆನೆಪಾಯಿತು. 

ಆದರೆ ಮೊದಲಿಗೆ ಈ ಹಾವಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಚೈತ್ರಾಳಿಗೆ ಹಾವುಗಳೆಂದರೆ ಭಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಿನ್ನೂ ಹೆಡೆ ಎತ್ತಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಅವಳು ಕೈಯನ್ನು ಹೆಡೆಯ ಹಿಂಭಾಗಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಕ್ಷಣ ಅದರ ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹಿಡಿದಳು. ಅದೇನೂ ಹೆಚ್ಚು ಒದ್ದಾಡದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಇತ್ತು. ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಿಕ್ಕ ಪೆನ್ಸಿಲ್ ನಿಂದ ಅದರ ಬಾಯಿ ಅಗಲಿಸಿ ನೋಡಿದಳು. ಹಲ್ಲು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಉಸ್ಸಪ್ಪ ಎಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ಹಾವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೇ ಹಿಡಿದು ಕೊಂಡು ಗೋಣಿಚೀಲಕ್ಕಾಗಿ ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸಿದಳು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗೋಣಿ ಚೀಲ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹೊರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಅವಳ ಪತಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಹೋಟಲ್ ಒಂದರ ಲಾಂಡ್ರಿ ಬ್ಯಾಗ್ ತಂದಿದ್ದು ಸ್ಟೋರ್ ರೂಮ್ ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಹಾವನ್ನು ಸಿಂಬಿ ಸುತ್ತಿಸಿ ಅದನ್ನು ಲಾಂಡ್ರಿ ಬ್ಯಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಚೀಲದ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದಳು. ಸಾವ್ಲೋನ್ ಹಾಕಿ ಕೈ ಕಾಲು ತಿಕ್ಕಿ ತಿಕ್ಕಿ ತೊಳೆದಳು. ಆಮೇಲೆ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಟೀ ಕಾಯಿಸಲು ಇಟ್ಟಳು. ಟೀ ಆಗುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಅವಳಿಗೆ ಕೆಲ ದಿನದ ಹಿಂದಿನ ನೆನಪು ಫ್ಲ್ಯಾಶ್ ಬ್ಯಾಕ್ ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಾಯಿತು.

ಆಫಿಸ್ ನಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬರುವಾಗ ಚೈತ್ರಾ ಒಳ ದಾರಿಯಿಂದ ಬರುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ಆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಬಂಗಲೆಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಚೆಂದದ ಕೈತೋಟ ವಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬರುವುದು ತುಸು ಹೆಚ್ಚೆ ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೂ ಆಕೆಗೆ ಆ ದಾರಿಯಿಂದ ಬರುವುದು ಆಹ್ಲಾದಕರ ವಿಷಯ. ಹೆಚ್ಚು ವಾಹನ ಸಂಚಾರ ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಒಂದು ದಿನ ಆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಬರಬೇಕಾದರೆ ಒಂದು ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಹಲವಾರು ಜನರು ಸೇರಿದ್ದರು. ಅರೇ ಯಾರಾದರು ತೀರಿಕೊಂಡರಾ ಹೇಗೆ ಅಂದು ಕೊಂಡಳು. ಆ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಅವಳು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆಯ ವೇಗ ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸಿದ್ದಳು. ಸೇರಿದ ಜನರೆಲ್ಲ ಹಾವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಇದ್ದರು. ಯಾರೋ ಸ್ನೇಕ್ ಶ್ಯಾಮ್ ಗೆ ಫೋನ್ ಹಚ್ಚಲು, ಇನ್ನು ಯಾರೋ ಗೂಗಲ್ ನಲ್ಲಿ ಅವರ ಹೆಸರು ಹುಡುಕುತ್ತ ಇರಬೇಕಾದರೆ......ಅದೇ ಗೇಟ್ ಮುಂದಿರುವವ.....ಗಟ್ಟಿ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಹಾವು ನಾನು ಹಿಡಿದುಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಮನೆ ಮಾಲೀಕಳ ಮುಂದೆ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದ. "ಆದರೆ ಕಾSSSSSಸು" ಅಂತ ರಾಗ ಹಾಕಿದ್ದ . ಎಷ್ಟು ಕೊಡ್ಬೇಕಪ್ಪ? ಒಂದು ಆ ಹಾವು ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋದರೆ ಸಾಕು. ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆಯಿಂದ ಬರುವ ವೇಳೆ"...

"500 ಕೊಡಿ ಸಾಕು"

:ಏನು 500 ಆ? 250 ಕೊಡ್ತೀನಪ್ಪ" ....ಅಂದಾಗ ಚೈತ್ರಳಿಗೆ ನಗು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹಾವು ಅಂತ ಹೆದರಿಕೆ..ಅದರಲ್ಲೂ ಚೌಕಾಸಿ..ಅಂತ ಅವಳು ಮನೆಯ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು. ಇದಾಗಿ  15 ದಿನ ಆಗಿರ ಬಹುದು

ಟೀ ರೆಡಿಯಾಗಿ ಇನ್ನೇನೂ ಗ್ಲಾಸಿಗೆ ಸೋಸಿ ಹಾಕಬೇಕು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲ ಗಂಟೆಯ ಸದ್ದಾಯಿತು. ಚೈತ್ರಾ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದಾಗ ಅವನು ನಿಂತಿದ್ದ. ’ಏನು’? ಎಂಬಂತೆ ಅವಳು ಅವನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದಳು

"ಮೇಡಂ ಈಗಷ್ಟೆ ಕಿಟಕಿ ಸಂದಿಯಿಂದ ಹಾವು ಬಂದಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ನಿಮಗೆ ಹೇಳುವಾ ಅಂತ ಬಂದೆ’ ಅಂದ...

"ಇಲ್ಲವಲ್ಲ"....ಅವಳಿಗೆ ಅವನ ಆಟ ಆಗಲೇ ಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತು...

ಹೀಗೆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹಲ್ಲು ಕಿತ್ತ, ಮತ್ತು ಬೆರೆಸಿದ ನಾಗರ ಹಾವನ್ನು ಬಿಡುವುದು. ಆಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಕ್ಕುವುದು, ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ದುಡ್ಡು ಪಡೆಯುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಬೆಲೆ ಬಾಳುವ ಸಾಮಾನು ಕದಿಯುವುದು..ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಕಲೆಹಾಕಿ ಅವರು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ  ಆ ಮನೆಗೆ ಕನ್ನ ಹಾಕುವುದು....

"ಇಲ್ಲ ಮೇಡಂ ಹುಡುಕುವಾ. ನಾಗರಹಾವು ಕಂಡಂಗೆ ಆಯ್ತು". 

"ಇಲ್ಲ ಈ ನೆಲ ತುಂಬಾ ಜಾರುತ್ತೆ ಎಲ್ಲೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲ್ಲ, ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಆಮೇಲೆ ನೋಡುವಾ ಅಂತ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿದಳು ಚೈತ್ರಾ. ಅವಳ ಪೋಲಿಸ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ಗೆ ಅವಳು ಆಗಲೇ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ಮಾಡಿ ಆಗಿತ್ತು. ಇನ್ನೇನೂ ಅವನು ಬರುತ್ತಾನೆ ಅಂತ ಕಾಯುತ್ತ ಇದ್ದಳು. ಅವನು ಹೊರಗೆ ಕಾಯುತ್ತ ಇದ್ದ......

:-)