December 28, 2012

A Story

(this is a story written when i was in the 8th std, so please read this with a pinch of salt)


She was gazing out of the window of cancer ward watching the children that were playing below. There were a few grown ups swimming in the pool in the adjacent building. Inside the ward the atmosphere was gloomy. A few patients were retching after their chemotherapy. A child was moaning. But Madhuri did not turn her face inside. She felt someone sit beside her and then a cautious Hello. She turned to see a man almost sixty years besides her. Hello, she replied.

They used to meet every evening hence wards. She learnt that he had two sons, of which one had died at the age of four. He lost his wife two years ago to breast cancer. Now his remaining son had some disorder of the kidney and he was searching for a donor for a new kidney.

He never asked anything about her and nor did she volunteer any information. One day he dropped a bombshell on her. He said, “ since you are dying of cancer, why don’t you donate your kidney to my son?” Iam extremely sorry to ask you like this, but I don’t know what else to do. I want him and I need him. I know your name is Madhuri and that your blood matches that of my son. Will you think over it?” I am ready to pay any amount of money.

Madhuri turned her angry and red face towards him. Some sharp retort almost escaped her lips. But the pathetic look on his face somehow had a calming effect on her nerves. “ I will think about it” she said. After he left, a slow sigh escaped her lips. She kept her hot forehead on the cool windowsill.

TWO YEARS LATER.

Hello Papa, I will be returning tomorrow on the 6.30 a.m. flight. Be sure to meet me. I am bringing my beloved with me. See you tomorrow. The old man was in a state of excited anticipation. He was conjuring the image of his future daughter-in –law. He used to write and talk a lot about her.

Next day the old man was up early. He asked the cook keep his son’s favorite breakfast hot and ready.

Soon at the airport he saw his son alight along with a graceful woman clad in a Mysore silk saree, the saree which he had helped his son in choosing. But from far it was difficult to see wether the lady was an Indian or a foreigner.

Before long the son came running to father and fell at his feet and then embraced him. All the while the old man was looking enquiringly at the woman. She looked vaguely familiar. Papa, this is my life, my Madhuri. The name stuck a chord and he remembered her as his son’s kidney donor. But what was she doing with him? I have already made all the payments due to her family and the surprising this was she was looking healthy and beautiful. What happened to her cancer disease?

Madhuri herself was speechless with shock. But the hunted look on her face silenced any questions from him.

Prakash was surprised at his girl friends behavior, for she was always exuberant and lively. I hope she liked my pa. He could not meet her eyes either, for she was looking out at the passing scenario on the road through the car window.

Madhuri was thinking how life takes unexpected turn. She hardly thought that prakash was the old man’s son to whom she had donated her kidney. After so long had she fallen in love with a man and she was sad that this affair would end. Though she could function well with a single kidney, she knew the old man would not let them marry.

Amidst all their thoughts they arrived at the bungalow. It was a huge place and gave her an idea of how rich they were.

There were many relatives who had come to welcome Prakash home from the U.S. of A.  The house fell. silent  only a little after midnight. Madhuri came out of the guest room allotted to her. She found the old man waiting, she knew, for her.

Now i remember i met you in the cancer ward and I have paid you 25 lakhs of rupees.

Yes, you met me at the cancer ward no doubt, but I was not afflicted with the cancer. I used to come there for my friend. She had nobody with her.  She was very dear to me. She and me were two bodies with one soul. Both of us belong to a very rich family and both of us were spoilt. We used to trouble people who were beneath us, like our servants, beggars on the road, poor relatives etc. We hurt many a people in the process. we both were shocked when she was diagnosed with cancer.

I left me the very day I was operated upon. The atmosphere there and the pain in your eyes prompted me to take such a step. Anyway I belong to a very affluent family and spoilt silly. I and my late friend were always up to some prank or the other. We have hurt so many people in the process of having fun ourselves. I thought it would like cleaning of my soul of all the bad-deeds I did. The money you gave me, I donated it to the cancer hospital itself. Since I was doing an advanced course in computers and was quite good at it, I soon got a job which took me abroad. I had not met your son either before or after donating my kidney to him. Coincidentally we met at our work place and fell in love. I know him since the past 11/2 year. I did not scheme on anything as you are implying.”

The old man was filled with remorse. At the same time Prakash who had come to ask what was eating Madhuri after their arrival to their ancestral home overheard the entire conversation.  

I love her very much father. I cant live without her. And after I have the entire tale I respect her a lot. Do give us your blessings.

The old man hugged them both and blessed them saying, May you live a very long life. 

December 19, 2012

Two Snacks: ಚಳಿಗಾಲಕ್ಕೆ ಎರಡು ಸ್ನ್ಯಾಕ್ಸ್

ನೇಂದ್ರಬಾಳೆಹಣ್ಣಿನ ಫೋಡಿ (ಇದು ಕೊಂಕಣಿ preparation)
ಎರಡು ನೇಂದ್ರಬಾಳೆ ಹಣ್ಣು ಬಿಲ್ಲೆ ಅಥವಾ rectangle ಆಗಿ ಕಟ್ ಮಾಡಿ
ಅದಕ್ಕೆ ಉಪ್ಪು, ಹಿಂಗು, ಕಾರದಪುಡಿ ಹಚ್ಚಿಡಿ

ಅದನ್ನು ಅಕ್ಕಿಹಿಟ್ಟು+ಕಡಲೆಹಿಟ್ಟು+ಚಿಟಿಕೆ ಉಪ್ಪು ಮಿಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಹೊರಳಿಸಿ ಕಾವಲಿ ಮೇಲೆ ಶ್ಯಾಲೋ ಫ್ರೈ ಮಾಡಬಹುದು ಅಥವ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಕರಿಯಬಹುದು


ಮೂಲಂಗಿ ಕಟ್ಲೆಟ್
ತುರಿದು ನೀರು ಹಿಂಡಿ ಇಟ್ಟ ನಾಲ್ಕು ಮೂಲಂಗಿ
ಇದಕ್ಕೆ ಹಸಿಮೆಣಸು, ಕೊತ್ತಂಬರಿಸೊಪ್ಪು, ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ + ಶುಂಠಿ ತರಿತರಿಯಾಗಿ ರುಬ್ಬಿ ಮಿಕ್ಸ್ ಮಾಡಿ. ಕಡಲೆಬೇಳೆಯನ್ನು ಮಿಕ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಹಿಟ್ಟುಮಾಡಿಟ್ಟು ಕೊಂಡು ಈ ಮಿಶ್ರಣಕ್ಕೆ ಉಪ್ಪಿನ ಜತೆ ಬೆರೆಸಿ.ಕೈ ನಲ್ಲಿ ಉರುಟು (round ball) ಮಾಡಿ ಚಪ್ಪಟೆ (flatten) ಮಾಡಿ. ಆಮೇಲೆ ಕಾವಲಿ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿ ಫ್ರೈ ಮಾಡಿ. ಟೊಮ್ಯಾಟೋ ಸಾಸ್ ಜತೆ serve ಮಾಡಿ

 (ಇದು ನಿಹಾಳ ಫ್ರೆಂಡ್ ಅಖಿಲಾಳ ಅಮ್ಮನ ರೆಸಿಪಿ). ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಹಾ ಮಾಡಿದ್ದು. ಸಖತ್ ಟೇಸ್ಟಿ ಅನ್ನಿಸ್ತು. ಈಗ ನೀವು ಟ್ರೈ ಮಾಡಿ.
:-)

December 13, 2012

ಉಜ್ವಲಾ- ಮುಂದುವರೆದ ಭಾಗ

ಆ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿಯ ಹೆಸರು 'ಮಾಹಿ'. 'ಆಂಟಿ ಹೋಮ್ ಕೇರ್ ನರ್ಸ್ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆ ಕೆಲವೊಂದು ದಿನ ಆದರೆ ನಾನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೋದ ಕೂಡಲೆ ಅವರು ಟಿವಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಔಷಧಿ ನೀಡದೆ ತಂದೆಯ ಆರೋಗ್ಯ ಒಂದೊಮ್ಮೆ ತುಂಬ ಕೆಟ್ಟಿತ್ತು. ನನಗೆ ಗಿಲ್ಟ್ ಕಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಶುರು ಆಯಿತು. ನಾನು ತಕರಾರು ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರು' ಅಂದಳು. 
ಮನೆಗೆ ಬರ್ತಾ ಉಜ್ವಲಳ ಮುಖದ ತುಂಬ ಮಂದಹಾಸ. ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಗಲೆ ಒಂದು ಉಪಾಯ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇತ್ತು. ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತು ತನ್ನ ಗಂಡ ತಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಹೂಂ ಅನ್ನುತ್ತಾನೆಂದು. ಉಜ್ವಲಳ ಗಂಡ ಓರ್ವ ಹೆಸರಾಂತ ಉದ್ಯಮಿ. ಹೆಂಡತಿಗೆ ಬೈ, ಸಿ ಯು ಅನ್ನುತ್ತ ಮನೆಯ ಹೊಸ್ತಿಲು ದಾಟುತ್ತಲೆ ಅವನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹರೀಶ ಭಾಯ್, ಜಿತೇನ್ ಬಾಯ್, ಪರೇಶ ಭಾಯ್ ಗಳು, ಕಲೆಕ್ಷನ್ ವಿಷಯ, ಗೋಡೌನ್ ನಲ್ಲಿ ಸ್ಟಾಕ್ ಎಷ್ಟಿದೆ, ಕುರಿಯರ್ ನಲ್ಲಿ ಮಾಲು ಹೋಯಿತೆ?  ಬ್ಯಾಂಕ್ ನಿಂದ ಕ್ಯಾಶ್ ಡ್ರಾ ಇಂತವೇ ತುಂಬುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಉಜ್ವಲಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಲೋಚಿಸುವಷ್ಟು ವ್ಯವಧಾನವಿಲ್ಲ. ಮದುವೆಯಾದ ಬಳಿಕ ಹನಿಮೂನ್ ಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇಬ್ಬರೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ, ವರ್ಷಕ್ಕೊಂದಾವರ್ತಿ ವೈಷ್ನೋದೇವಿಗೆ 10 ಕುಟುಂಬಗಳು ಟ್ರೈನ್ ನಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೋಗುವ ವಾಡಿಕೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಗಂಡಸರದ್ದೆ ಒಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರೈಲು ಬೋಗಿ.ಹಾಗಾಗಿ ಅವರ ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಲಲ್ಲೆಗರೆಯುವಿಕೆ ವಗೈರ ಇಲ್ಲವೆ ಇಲ್ಲ. ಉಜ್ವಲಳಲಿಗೆ ಇದರಿಂದ ಬೇಜಾರಾ? ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ. ಅವಳು ಕೂಡ ಬಿಸಿನೆಸ್ ಫ್ಯಾಮಿಲಿಯಿಂದಲೇ ಬಂದವಳು. ಅವಳ ಅಪ್ಪ ಕೂಡ ಸಾಕಷ್ಟು ಧನವಂತರೆ. 
ಉಜ್ವಲಳನ್ನು ಅವಳ ಗಂಡ ನೋಡಿದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬದವರ ಮದುವೆ ರಿಸೆಪ್ಷನ್ ನಲ್ಲಿ. ತುಂಬ ಚೆಂದದ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಉಜ್ವಲ ಅವನ ಬಿಸಿನೆಸ್ ಡಿನ್ನರ್ ಮೀಟ್ ಗಳಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವಂತೆ ಇದ್ದಳು. ಮದುವೆ ಗೊತ್ತಾಗುವ ಮುಂಚೆ ಉಜ್ವಲ ಅವಳ ತಂದೆಗೆ ಅವರ ಬಟ್ಟೆಯ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ನೆರವು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಈಗ ಅವಳ ಗಂಡನಿಗೆ ಅವಳು ಪಾರ್ಟಿ ಗೀರ್ಟಿಗೆ ಬಂದು , ಚೆಂದದ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತ ನಾಲ್ಕು ಕುಶಲೋಪರಿ ಮಾತಾಡಿದರೆ ಮುಗೀತು. ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಮೂರು ಪಾರ್ಟಿಗಳಾದರೂ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಉಳಿದ ಸಮಯ ಉಜ್ವಲ ಖಾಲಿಯಾಗೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಟಿ.ವಿ ನೋಡಿಕೊಂಡು, ಹಳೆ- ಹೊಸ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಜತೆ ಕಿಟ್ಟಿ ಪಾರ್ಟಿ, ಶಾಪಿಂಗ್ ವಗೈರೆ. ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಅವಳ ಗಂಡ ಅವಳ ಖಾತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನಲ್ಲ, ಅವನ ಸೆಕ್ರೆಟರಿಗೆ standing instruction ಅದು.
ಉಜ್ವಲಳ ಮಗನಿಗೆ ಒಂದು ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ನೌಕರಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಒಂದು ವರ್ಷದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ತರಬೇತಿಗೆ ಅಂತ ಹೊರದೇಶಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈಗಲೇ ಆರು ತಿಂಗಳು ಮುಗಿದಿದೆ. ಮೊನ್ನೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದಾಗ 'ಮಮ್ಮಿ ನಾ ನೌಕರಿ ಮಾಡೋದಿಲ್ಲ ಸ್ವಂತದ್ದು ಏನಾದರೂ ಮಾಡ್ತೇನೆ' ಅಂತ ತುಂಬ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಮತ್ತೆ ಮಗಳು ಡೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಆಗುವ ತಯಾರಿ ನಡಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ದೂರದ ಊರಿನ ಹೊಸ್ಟೆಲ್ಲನಲ್ಲಿ ಅವಳ ವಾಸ-ವ್ಯಾಸಂಗ.
ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ಜಾವಾಬ್ದಾರಿ ಅಂತೂ ಏನೂ ಇಲ್ಲ.ಮುಂದೆ ಗಂಡ ಏನಾದರೂ ತಕರಾರು ತೆಗೆದರೆ Corporate Social Responsibility ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟಿದರಾಯಿತು. ಗಂಡ ಅವಳ ಖಾತೆಯಲ್ಲಿ ಜಮಾಮಾಡಿದ ಹಣವನ್ನೆಲ್ಲ ಆಕೆ invest ಮಾಡಿ ಅವಳದ್ದೆ ಆದ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಪದ್ದನ್ ಕೂಡಿದೆ.
ಹೇಗೂ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಮಾಹಿ ಮನೆ. ಮಧ್ಯೆ ಇರುವ ಗೋಡೆ ತೆಗೆದು ಒಂದೆ ಮನೆ ಮಾಡಿದರಾಗುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಹೋಮ್ ಕೇರ್ ನರ್ಸ್ ಇಟ್ಟು ಆ ನರ್ಸ್ ನ ಮೆಲೆ ನಿಗಾ ಇಡುವ ಕೆಲಸ ಒಂದು ಮಾಡಿದ್ರಾಯ್ತು. ಹಾಗೂ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ವಾಚ್ ಮನ್ ಹೇಗೂ ಇದ್ದಾನೆ. ಆ ಹುಡುಗಿ ಜತೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಾಗ ಆಕೆಗೆ ಮೊದಲು ನಂಬಿಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಖುಶಿಯಿಂದಲೇ ಒಪ್ಪಿದಳು. 
ಐದ್ದು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ:
ಉಜ್ವಲಳ ಗಂಡನಿಗೆ ಮೈಲ್ಡ್ ಹಾರ್ಟ್ ಅಟಾಕ್ ಆಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಅವರ ಉದ್ಯಮದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮಗನ ಮೇಲೆ. ಅವನು ಖುಶಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮೂರು ವರ್ಷದ ಕೆಳಗೆ ಮಾಹಿಯ ಅಮ್ಮ ತೀರಿಕೊಂಡರು. ಉಜ್ವಲಳ ಮಗನಿಗೆ ಮಾಹಿ ಜತೆ ಲಗ್ನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಸೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಉಜ್ವಲ ಹಾಗೂ ಅವಳ ಗಂಡನಿಗೆ ತಕರಾರಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಾಹಿ ಅವಳ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ ಮದುವೆ ಅಂತ ಗಟ್ಟಿ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಮಾಸ್ತರ್ ಆಫ್ ಸೋಶಲ್ ವರ್ಕ್ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ.
(thanks for all the comments for the previous post)
:-)

December 9, 2012

ಉಜ್ವಲಾ

ಲಿಫ್ಟ್ ಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು ಉಜ್ಜಲಾ. ಗುಂಡಿ ಒತ್ತಿ ಒತ್ತಿ ಇಟ್ಟಳು. ಆಮೇಲೆ ನಾಲ್ಕನೆ ಮಹಡಿಯಿಂದಲೇ 'ಅರೇ ವಾಚಮನ್ ಭೈಯ್ಯ ಲಿಫ್ಟ್ ಕೊ ಕ್ಯಾ ಗೋಯಾ' ಅಂತ ಕಿರುಚಿದಳು. ವಾಚಮನ್ ನಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತ್ರಿಕ್ರಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಅದೊಂದೊ ಹೊಸದಾಗಿ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಂಡ ಅಪಾರ್ಟಮೆಂಟ್ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೊಸಬರು ಬರೋದು ಅವರ ಸಾಮಾನು ಅಂತ ದಿನ ಇಡಿ ದಿನ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಲಿಫ್ಟ್ ಉಜ್ವಲಳ ಮಹಡಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಲಿಫ್ಟ್ ನ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು, ಅದರಲ್ಲಿ ತೀರಾ ವಯಸ್ಸಾದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ, ಒಬ್ಬ ಗಂಡಸು ಮತ್ತು ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ ಕಾಣಿಸಿದರು. ಗಂಡಸು ಅಂತು ಹೊರಗೆ ಬರಲ್ಲ ಅಂತ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಲಿಫ್ಟ್ ಒಳಗೆ ನಿಂತು ಬಿಟ್ಟರು. ಆ ಹುಡುಗಿ ಮೊದಲಿಗೆ  ಹೆಂಗಸನ್ನು ಪುಸಲಾಯಿಸಿ ಹೊರಗೆ ತಂದ ನಿಲ್ಲಿಸಿದಳು. ಆ ಮೇಲೆ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದೂಡಿಕೊಂಡೆ ಗಂಡಸನ್ನು ಲಿಫ್ಟ್ ನಿಮ್ದ ಹೊರ ತಂದಳು. ಇದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಉಜ್ವಲಾ 'ಓ ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿ-ಮೊಮ್ಮಗಳಿರಬೇಕೆಂದು ಕೊಂಡಳು. ಹುಡುಗಿ  ಉಜ್ವಲಾಳ ಮನೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಫ್ಲಾಟ್ ನ ಬೀಗ ತೆರೆಯುವುದನ್ನು ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಲಿಫ್ಟ್ನಿಂದ ಕೆಳಗಡೆ ಬಂದಳು.
ಹಲವಾರು ತಿಂಗಳ ಬಳಿಕ ಪಕ್ಕದ ಫ್ಲ್ಯಾಟ್ ನ ಒಂದು ಪತ್ರ ಇವರ ಪೊಸ್ಟ್ ಬಾಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಬಂದಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲು, ಉಜ್ಜ್ವಲಾ ಆ ಮೆನಯ ಬೆಲ್ ಒತ್ತಿದಳು. ಆ ಹುಡುಗಿ, ಅವಳ ಪ್ರಾಯ 17-18 ಇರಬಹುದು ಕೆಂಪಾಗಿ ಊದಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದಳು. ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ವಯಸ್ಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನೆನೆಪಾಗಿ ಉಜ್ಜ್ವಲಾ ಆ ಹುಡುಗಿಗೆ' ಎನೀ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್' ಅಂತ ಮೃದುವಾಗಿ ಕೇಳಿದಳು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೆ ಆ ಹುಡುಗಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಳು. ಅವಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವಳ ಮನೆಯೊಳಗೇ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋದಳು ಉಜ್ಜ್ವಲಾ. ವ್ಹಾಟ್ ಹ್ಯಾಪನ್ಡ್? ವೈ ಆರ್ ಯು ಕ್ರೈಯಿಂಗ್' ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಆಯ್ತಾ? 'ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿ ಯಲ್ಲ' ದೇ ಆರ್ ಮೈ ಪೇರೆಂಟ್ಸ್. ಐ ಡಿಡ್ ನಾಟ್ ವಾಂಟ್ ಟು ಬಿ ಬೋರ್ನ್' ನಾನು ಇವರ ಮಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬರಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ನಾ'? ಅರೇ ಇದೇನಾಯಿತು ಈ ಹುಡುಗಿಗೆ. ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಅವಳ ಜತೆಯಿರುವ ವಯಸ್ಸಾದವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಹಾ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಇವರನ್ನು ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದ್ದಳು ಉಜ್ಜ್ವಲಾ ತನ್ನ ಮನೆಯವರೊಂದಿಗೆ
ಆ ಹುಡಿಗಿನೇ ಮಾತನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದಳು, 'ಆಂಟಿ ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ನಾಲವತ್ತು ವರ್ಷದವರಿದ್ದಾಗ ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದೇ ವಯಸ್ಸು. ನಾನು ಹುಟ್ಟುವಾಗ ಅಮ್ಮನಿಗೆ 50 ವಯಸ್ಸು. ಆದರೂ ಹೆತ್ತಳು. ನನ್ನನ್ನು ಹೆತ್ತ ದಿನದಿಂದ ಆಕೆಗೆ ಹುಷರಿಲ್ಲ. ಚಿಕ್ಕವಳಿದ್ದಾಗಳಿಂದಲೂ ನನಗೆ ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಅಪ್ಪನಿಗೂ ಹುಷಾರಿಲ್ಲ. ನನಗೀಗ ಕೇವಲ 17 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸು. ನಾನು ಇವರನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳೋದೆ ಆಗಿದೆ. ನಾನು ಓದಿ ಬರೆಯುವುದು ಮಾಡುವುದು ಯಾವಾಗ?? ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಈಗಾಗಲೇ ನನ್ನ absenteeism ನಿಂದ ಹಲವಾರು ಕಂಪ್ಲೈಂಟ್ ಬಂದಿದೆ. ಕೆಲಸದವಳು ಬಂದು ಹೋಗ್ತಾಳೆ. ಉಳಿದ ಸಮಯ ನಾನೇ ಇವರನ್ನು ನೋಡಿಕೋ ಬೇಕು. ಒಂದೇ ಒಂದು ಪ್ಲಸ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಅಂದರೆ ದುಡ್ಡಿಗೇನೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ. ಹತ್ತಿರ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಬಂಧಿಕರಿಲ್ಲ. i did not ask to be born ಅಂತ ಪುನ: ಗೋಳೋ ಅಂತ ಅಳಲು ಶುರುಮಾಡಿದಳು.....
ಉಜ್ವಲಳ ಬಳಿ ಇದಕ್ಕೊಂದು solution/ಸಮಾಧಾನ ಇತ್ತು...any guesses?? (ಇಲ್ಲ ಆ ಹುಡುಗಿ ತನ್ನ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನನ್ನು ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಾಕಲು ತಯಾರಿಲ್ಲ).....
:-)

December 5, 2012

ನನ್ನ ಕೆಲವು first attempt ಗಳು

ಪೊಂಡಿಚೆರ್ರಿಯಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ತಡರಾತ್ರಿ ತಲುಪಿದ್ದೆವು. ಆದ್ದರಿಂದ ಟ್ರಾವಲ್ ನ ಸುಸ್ತಿನಿಂದ ಮರುದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ್ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲ ಊಟ ಮಾಡಿ ಗೊರಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಇದ್ರು. ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಓದುತ್ತಾ ಇದೆ. ಸಂಜೆ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗೆ ಟಿ ಮಾಡಲು ಅಡಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದಿದ್ದವಳು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಆನ್ ಇದ್ದ್ದದ್ದು ನೋಡಿ, ಮಾನಿಟರ್ ನ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ನ ರಿಫ್ರೆಶ್ ಕೊಟ್ಟೆ. ಕೂಡಲೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಕವರ್ ಪೇಜ್ ಗಳು ಒಟ್ಟು ಹದಿನೈದು. ನಿಹಾರಿಕಾ ಮಲಗೋ ಮುಂಚೆ ಚುಕ್ಕುಬುಕ್ಕು ವೆಬ್ ಸೈಟ್ ಓಪನ್ ಮಾಡಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಳು. ನಾನು ಟೀ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪುನ: ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಎದುರಿಗೆ ವಿರಾಜಮಾನಳಾಗಿ ಒಂದೊಂದೆ ಕವರ್ ಪೇಜ್ ನೋಡ್ತಾ ಹೋದೆ. ಹಲವಾರು ಚಂದದ ಕವರ್ ಪೇಜ್ ಗಳು ಇದ್ದರೂ ಕೊನೆ ಕೊನೆಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಬಣ್ಣ ನೋಡಿ ಹೇಗೇಗೋ ಆಯ್ತು.it was jarring to the senses.  ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಜಗತ್ತಲ್ಲೆ ಚಂದದ ಬಣ್ಣಗಳು ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪು. ಬಿಟ್ರೆ ಬೂದು ಬಣ್ಣ. ಸರಿ ನೋಡಿ ಹಾಗೆ ಆ ಜಾಲತಾಣವನ್ನು ಮಿನಿಮೈಸ್ ಮಾಡಿಟ್ಟು, ನಾ ಟೀ ಹೀರುತ್ತ ನಮ್ಮ ಟೂರ್ ಫೋಟೊಗಳನ್ನು ಡೌನ್ ಲೋಡ್ ಗೆ ಹಾಕ್ದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ನಿಹಾ ತೆಗೆದ ಚಿಟ್ಟೆ ಚಿತ್ರ ನನಗಿಷ್ಟವಾಗಿ ಸುಮ್ನೆ ನಾನು ಅದನ್ನು ಬೇಸ್ ಆಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕವರ್ ಪೇಜ್ ಮಾಡೋಣ ಅಂತ MSPaintನಲ್ಲಿ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ನನಗೆ ತಗುಲಿದ ಸಮಯ 30 ನಿಮಿಷ. ಯಾರದ್ದೂ ತಲೆ ತಿನ್ನದೇ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದೆ. ಏನೋ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ. ಈ ಚಿತ್ರಕಲೆ, ರಂಗೋಲಿ ಬಿಡಿಸೋದು ಮುಂತಾದ ನವಿರಾದ art ಗಳಿಗೂ ನನಗೂ ಕೂಡಿ ಬರಲ್ಲ. ಕುರ್ಚಿ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿಕೊಂಡು ಟ್ಯೂಬ್ ಲೈಟ್ ರಿಪೇರಿ, ಬಾಯ್ಲರ್ ನ ವಯರಿಂಗ್ ಬಿಚ್ಚಿ fault ಹುಡುಕೋದು ಇಂತದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾಡ್ತೀನಿ. ನಾಜೂಕಿನ ಕೆಲಸಗಳೆಲ್ಲ ಆಗಲ್ಲ. ಅಧ್ಹೇಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಿ ಬಡಿಸ್ತೀನೋ ನನಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಏನಾದರೂ ಚಿತ್ರ ಅಥವಾ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆ ಮಾಸ್ಟ್ ಹೆಡ್ ಮುಂತಾದವು ಬೇಕಾದಾಗ ನಾನು ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ನಿಹಾರಿಕಾ ಇವರ ತಲೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ ಜೀವ ಕೂಡ ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ. ಕಿರಿಕಿರಿ ಎನಿಸಿ ಅವರು ನನಗೆ ಚಂದದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆದುಕೊಡುತ್ತಾರೆ.
ಕವರ್ ಪೇಜ್ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಮರೆತೇ ಹೋಯ್ತು. ಅದನ್ನು ಸೇವ್ ಕೂಡ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಪುನ: ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕ ಓದನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ನಿಹಾರಿಕಾ ಳ ಅಚ್ಚರಿಯ ದನಿ ಕೇಳಿಸ್ತು. 'ಮಾ ಇದು ನೀ ಮಾಡಿದ್ದ? its really nice. ಅದಕ್ಕೆ ಮಾಲವಿಕನೂ ದನಿ ಸೇರಿಸಿದ್ಲು'. ನಾನು ನಕ್ಕು ಸುಮ್ಮನಾದೆ. ಮತ್ತೆ ಸಂಜೆ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತಿನ ಬಳಿಕ ನಿಹಾ 'ಅಮ್ಮ ಕವರ್ ಪೇಜ್ ಕಳಿಸಿದ್ಯಾ' ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ಲು..ನಾನು ಹೋಗೆ ನಾ ಕಳಿಸಲ್ಲ ಅಂದೆ. ಅವಳು ಪೀಡಸಲಿಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿದ್ದಳು. ಮತ್ತೆ ನಾನು ಕೂತು ಅದಕ್ಕೆ'ವರ್ಣಮಯ' ಅಂತ ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟು ವಸುಧೇಂದ್ರರ ಹೆಸರು ಹಾಕಿದೆ.

ಹಾಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕವರ್ ಪೇಜ್ ಮಾಡಿದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅದಷ್ಟು ಇಷ್ಟ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ನನ್ನ favorite ಬ್ಲಾಕ್ ಕಲರ್ ಇತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ.

ಕಳಿಸುವ ಮುನ್ನ ಒಂದು ಸಲ ಆಲೋಚಿಸಿದೆ, 'ವಸುಧೇಂದ್ರರು ನನ್ನ ಮಿತ್ರರು' ನಾ ಕವರ್ ಪೇಜ್ ಮಾಡಿ ಕಳಿಸಿದ್ರೆ ಅದು ಸರೀ ನಾ ಅಂತ. ಅದರ ಹಿಂದೆನೆ' ಆದರೆ ಜಡ್ಜ್ ಸ್ ಗಳು ಬೇರೆಯವರು ಹಾಗಾಗಿ ಆರಾಮ ಆಗಿ ಕಳಿಸಬಹುದು ಅಂತ ಕಳಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ.
ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಪುಸ್ತಕದ ಟೈಟಲ್ ವರ್ಣಮಯ ಅಂತ ಇದ್ರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ವರ್ಣಗಳೇ ಇರಬೇಕಂತೇನಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ನನ್ನ ಕವರ್ ಪೇಜ್ ನೋಡಿ ಹಮ್ ಟೈಟಲ್ ಗೂ ಇದಕ್ಕೂ ಏನೂ ಮ್ಯಾಚ್ ಏ ಇಲ್ಲ 'it has nothing to do with colours(ವರ್ಣಮಯ) ಅಂದ್ರು. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ವರ್ಣಮಯ ಅನ್ನೋದು ಬರೀಲಿಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದೆ, ನನ್ನ ಫೇವ್ black & white ಸೇರಿಸಿ..:-) ಅಂದ ಹಾಗೆ ಆ ಚಿಟ್ಟೆ  ಕೂಡ ಬ್ಲಾಕ್ & ವ್ಹೈಟ್.
ಆದರೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಈ ಕವರ್ ಪೇಜ್ ಮಾಡುವವರ ಮೇಲೆ ಗೌರವ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಆದರೆ i really pity the judges who have a tough task ahead of them of choosing the winner from so many entries..
ನನಗಂತೂ ನಿಹಾ ಮಾಲು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅಂದಿದ್ದೆ ನಾನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ..ನಮ್ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮಸುಮ್ಮನೆ ಹೊಗಳಿಕೆಗೆ ಆಸ್ಪದವಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ if they say its nice..IT IS NICE!!!!
ಅಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಬರೆದು ಸೈ ಅನ್ನಿಸ್ಕೊಂಡೆ, ಒಂದು ಕವನ ಬರೆದು ಬೈಸಿಕೊಂಡೆ
ಇತ್ತೀಚಿನ ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರು ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ವಾಡಿಕೆಯಂತೆ ಏನ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀಯಾ ಅಂತ ಕೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಉತ್ತರ facebook ನಲ್ಲಿ ಹೊಕ್ಕೊಂಡಿದ್ದೀನಿ ಅಂತ ಇರುತ್ತೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು do something constructive like reading writing drawing etc.. ಅಂದಿದ್ದರು. ರೀಡಿಂಗ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ.ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬರಹ ಅಂತ ಏನೇನೋ ಗಿಚ್ತೀನಿ ಆದರೆ ಚಿತ್ರ ಬರೆಯೆಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಕಸಿವಿಸಿಯಾಗತ್ತೆ. ನೆಟ್ಟಗೆ ಒಂದು ಗೆರೆ ಎಳಿಲಿಕೆ ಬರಲ್ಲ ಅಂತದ್ದರಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ ಬರೆಯೋದಾ ಅಂತ ಅವರಿಗೆ ಮರುಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, ’have you tried' ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರು ನಾನು ನೋ ಅಂದೆ.....ಇವತ್ತು ಟ್ರೈ ಮಾಡುವ ಅಂತ............:-)ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ನಿಮಗೂ ನಗು ಬಂದ್ರೆ ನಕ್ಕು ಬಿಡಿ.....ನನ್ನ ಹಾಗೆ



"ನೀ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟ ಕಿಚ್ಚನ್ನು ತಣಿಸಲು ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಧಾರೆಧಾರೆಯಾಗಿ ಎರೆದೆ...ಬೆಂಕಿ ಆರಲಿಲ್ಲ
ನೋವಿನಿಂದ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯಾದ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಬಿಸಿ ಶಾಖ ಇತ್ತೆ...ಆದರದು ಕರಗಲಿಲ್ಲ "

ಈ ಕವನ ಬರೆದು ನನ್ನ ಆಪ್ತಮಿತ್ರರಿಂದ ಬೈಸಿಕೊಂಡ್ಡೆ. it does not suit your temperament ಅಂತ
ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಕೂತು ಚುಕುಬುಕು ಸೈಟ್ ನ ಎಲ್ಲ ಕವರ್ ಪೇಜ್ ಗಳನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಕೆಲವು ತುಂಬಾssss ಚೆನ್ನಾಗಿವೆ. 
ಅಂದ haage ನನ್ನ ಕವರ್ ಪೇಜ್ ಮೆಚ್ಚಿದವರು ಒಬ್ರೆ ಯಾರೋ ರಾಜಪ್ಪ ಅಂತ.ತಪ್ಪಿ ನಂಬರ್ ಹಾಕಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಆದರೂ ನನಗದು ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಬರೆಸಿದೆ.:-) ನನ್ನ ಎಂಟ್ರೀ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಹೇಗೂ final 15 ಫಲಿತಾಂಶ ಹೊರಬಂದಿದೆಯಲ್ಲ್ವ..ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಪೋಸ್ಟ್. ನಿಮಗಿದು ಇಷ್ಟ ಆಯ್ತಾ, ಇಲ್ವಾ??

:-)

December 2, 2012

ಬಿಳಿ ಹೋಳಿಗೆ

ಬೇಕಾಗುವ ಸಾಮಾನು:
ಅಕ್ಕಿ ಹಿಟ್ಟು, ಮೈದಾ ಹಿಟ್ಟು, ನೀರು, ಉಪ್ಪು, ಸ್ವಲ್ಪ ಎಣ್ಣೆ
ಮೊದಲಿಗೆ ಮೈದಾಗೆ ನೀರು ಹಾಗಿ ಮೆತ್ತಗಿನ ಕಣಕ ತಯಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. 
ಒಂದು ಗ್ಲಾಸ್ ನೀರನ್ನು ದಪ್ಪ ತಳೆಯ ಬಾಣಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಮಾಡಲು ಇಡಿ. ಇದಕ್ಕೆ ಚಿಟಿಕೆ ಉಪ್ಪು ಹಾಗೂ 1/2ಟಿಸ್ಪೂನ್ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿ. ನೀರು ಮರಳಲು ಶುರು ಆದಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಮೂರು ಗ್ಲಾಸ್ ಅಕ್ಕಿ ಹಿಟ್ಟು ಬೆರೆಸಿ ಬೇಗ ಬೇಗ ಸಟ್ಟುಗದಿಂದ ಕೈಯಾಡಿಸಿ. ತಣಿದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಚಪಾತಿ ಹಿಟ್ಟಿನಂತೆ ನಾದಿ ಕೊಳ್ಳಿ. ಮೈದಾ ಹಿಟ್ಟನ್ನು ಚಿಕ್ಕ ಚಪಾತಿ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಲಟ್ಟಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕಿ ಹಿಟ್ಟಿನ ಒಂದು round ನ್ನ ಇಡಿ.

ಈಗ ಎರಡನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಪುನ: ಉಂಡೆ ಮಾಡಿ,


ಸಾಧರಣ ಗಾತ್ರ ಚಪಾತಿ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಲಟ್ಟಿಸಿ.

ಬಿಸಿ ಕಾವಲಿಯಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕದೆ ಒಂದು ಬಟ್ಟೆ ಯಿಂದ ಒತ್ತಿ ಒತ್ತಿ ಉಬ್ಬಿಸಿ. ಬಿಳಿ ಹೋಳಿಗೆ ರೆಡಿ. ಇದಕ್ಕೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಸೈಡ್ ಡಿಶ್ ನಡೆಯುತ್ತೆ. ನಾನು ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಚಟ್ನಿ ಮತ್ತು ಮೆಥಿ ದಾಲ ಮಾಡಿದೆ. ಬಿಸಿ ಹೋಳಿಗೆ ಮೇಲೆ ತಾಜ ಬೆಣ್ಣೆ ಕೂಡ ಸವರಬಹುದು.

with Methi daal and Garlic chutney as side dish
ಟ್ರಾವೆಲ್ ಮಾಡುವಾಗ/ಪಿಕ್ ನಿಕ್ ಗೆಲ್ಲ ಒಳ್ಳೆ ಡಿಶ್... soft ಆಗಿರತ್ತೆ ಮತ್ತು filling ಕೂಡ..ಅಂದ್ರೆ ಬೇಗ ಹಸಿವೆಯಾಗಲ್ಲ.
ಬಿಳಿ ಹೋಳಿಗೆ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ನನ್ನ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಭಾಗ್ಯಶ್ರೀ... Thank you Bhagya. it was a great hit in our household
:-)