ಮಸಾಲೆದೋಸೆಗೆ ಕೆಂಪು ಚಟ್ನಿ

ಈ ರುಚಿಕರವಾದ ಟೈಟಲ್ ನ ಶ್ರೇಯ ಬರಹಗಾರರಾದ ಗಿರೀಶ ರಾವ್ ಹತ್ವಾರ್ ಇವರಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. (ಅವರ ಇತ್ತೀಚಿಗಿನ ಎರಡು ಪುಸ್ತಕಗಳು ’ಮಸಾಲ್ ದೋಸೆಗೆ ಕೆಂಪು ಚಟ್ನಿ” ಮತ್ತು”ಎಲ್ಲಾನೂ ಮಾಡುವುದು ಹೊಟ್ಟೆಗಾಗಿ’ )

ಮುಂಬೈ ನ  ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಸಾಲ್ ದೋಸೆಗೆ ಕೆಂಪು ಚಟ್ನಿ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಅದು ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆನೆ ಅಲ್ಲ. ಬೇರೆಯವರ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಅವರು ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ ಅಂತ ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಚಟ್ನಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅದನ್ನು ದೋಸೆ ಪಲ್ಯ ಅಂತ ಹೆಸರಿಡುತಿದ್ದೆವು. ನಾವು ಚಿಕ್ಕವರಿರುವಾಗ ಹೋಟಲ್ ಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಅತೀ ಅಂದರೆ ಅತಿ ವಿರಳ, ಅದೂ ಪರ ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಅದರಲ್ಲೂ ಆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ನೆಂಟರಿಷ್ಟರು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಹೋಟಲ್ ನ ಮೊರೆ ಹೊಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಟ್ರೈನ್ ನಲ್ಲಿ ದೂರದ ಪ್ರಯಾಣ ಆದರೆ ಹುರಿದ ಅವಲಕ್ಕಿ, ಮಂಡಕ್ಕಿ, ಕುರುಕುಲು ತಿಂಡಿಗಳು ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಮ್ಮನ ಒಬ್ಬ ಅಣ್ಣ(ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮೂರು ಜನ ಅಣ್ಣಂದಿರು ಒಬ್ಬಳು ಅಕ್ಕ..ಅಮ್ಮ ಕೊನೆಯವರು) ಓದು ಹತ್ತದೆ ಅಜ್ಜನ ಪೆಟ್ಟಿನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮನೆಯಿಂದ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಯಾರೋ ಅಡಿಗೆಯವರಿಗೆ ಎಸಿಟೆಂಟ್ ಆಗಿದ್ದರಂತೆ. ಆಮೇಲೆ ನಮ್ಮಜ್ಜ ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ತಂದು ಅಲ್ಲೇ ಊರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿದರಂತೆ. ಮಾಮನಿಂದ ಆಗ ಮನೆಯ ಹೆಂಗಸರು ಹಲವಾರು ಹೋಟಲ್ ನಲ್ಲಿ ಬಡಿಸುವಂತಹ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ಇನ್ಕ್ಲೂಡಿಂಗ್ ಮಸಾಲ್ ದೋಸೆ, ಕಲಿತಿದ್ದಂತೆ.

ಉಳಿದಂತೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಹೋಟಲ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ತಿನ್ನುವ ರುಚಿ ಹತ್ತಿದ್ದು ನನ್ನ ಮದುವೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ರಾಯರ ದೆಸೆಯಿಂದ. ಈ 27 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಸುತ್ತಿದ ಊರು ಹೋಟಲ್ ನಲ್ಲಿ ತಿಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಲೆಕ್ಕವೇ ಇಲ್ಲ.

ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮನ ಅಡುಗೆಯ ರುಚಿ ಅಂದ್ರೆ ರುಚಿ. ಆದರೆ ಮೂರು ಐಟಮ್ ಅಮ್ಮನಿಗಿಂತಲೂ ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ರುಚಿಕರವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಒಂದು ಬಾಂಬೆ ಪಾವ್ ಭಾಜಿ, ಕಾಸಿದ ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ.

ಅಪ್ಪ ಬ್ಯಾಂಕ್ ನಲ್ಲಿದ್ದರಿಂದ ಹಲವಾರು ಕಡೆ ವರ್ಗ  ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜನ ಬಳಿಯಿದ್ದರೂ ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಇದ್ದ ಕಡೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹಾಗೆ ಒಂದು ಸಲ ಬಿಹಾರ್ ನಲ್ಲಿದ್ದರು. ಅವರು ಅಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಭೀಕರ ಪ್ರವಾಹ ಬಂದು ಜನ ಜೀವನ ಅಸ್ತ್ಯ ವಸ್ತ್ಯ ವಾಗಿತ್ತಂತೆ. ಅಪ್ಪನ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ (ಇಡೀ ಮನೆ ಇದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕೆ quarter ಯಾಕಂತಾರೆ ಅದೂ plural ನಲ್ಲಿ??!!) ಸ್ವಲ್ಪ ಉಬ್ಬು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗಡೆ ಕಾಲಿಡಲಾಗದಷ್ಟು ನೀರು ಹಾಗೂ ನೀರಿನ ಸೆಳೆತ ಇತ್ತಂತೆ. ಆಗ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಊಟದ ಪಾರ್ಸೆಲ್ ಮನೆಯ ತಾರಸಿ ಮೇಲೆ ಎಸೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ, ಆರ್ಮಿಯವರು.  ಇದು ನಡೆದು ಕೆಲ ಸಮಯದ ನಂತರ ನಾನು ಅವರಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಆಗ ಪ್ರವಾಹಪೀಡಿತರಿಗಾಗಿ ದುಡ್ಡು ಒಟ್ಟು ಮಾಡಲು (ಫ಼್ಲಡ್ ರಿಲೀಫ್ ಫಂಡ್) ಒಂದು ಫೆಸ್ಟ್ ಅನ್ನು ರೋಟರಿಯವರು ಪ್ರಾಯೋಜಿಸಿದರು . ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಆಗ ರೋಟರಿ ಮೆಂಬರ್ ಆಗಿದ್ದರು. ಬೇರೆ ಬೇರೆ ತಿಂಡಿ ಸ್ಟಾಲ್ ಇಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿ ಕಲೆಕ್ಟ್ ಆದ ದುಡ್ಡನ್ನು ಫ಼್ಲ್ಲಡ್ ರಿಲೀಫ್ ಫ್ಂಡ್ ಗೆ ಕೊಡುವುದು ಮತ್ತು ಯಾರು ಹೆಚ್ಚು ಸೇಲ್ಸ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ ಅವರಿಗೊಂದು ಪ್ರೈಜ಼್. 

ಈಗಲೂ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದಂತೆ ಇದೆ. ನಮ್ಮ ಮಿಡಿಯಂ ಸೈಜ್ ರುಬ್ಬೋ ಕಲ್ಲಲ್ಲಿ (ಬಿಹಾರ್ ಗೆ ನಮ್ಮ ಸಾಮಾನು ಸಾಗುಸುವವರು ನಮ್ಮ್ ರುಬ್ಬೋಕಲ್ಲು ನೋಡಿ ನಕ್ಕಿದ್ದೆ ನಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ. ಶಿವಲಿಂಗ ಕೂಡ ಅಂದಿದ್ದುಂಟು.ಅವರು ರುಬ್ಬಲು ಬೇರೆ ಮಾದರಿಯ ಕಲ್ಲು(pestle and mortar)  ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು ಮತ್ತು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯ ಉಪಯೋಗ ಎಲ್ಲ ನಿಲ್) ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ಸಲ ರುಬ್ಬಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಸ್ಟೀಲ್ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರು. ಮರುದಿನ ಮುಚ್ಚಳ ಹಾಕಿ ಅದಕ್ಕೆ ಬಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಿದರು. ಆಕಸ್ಮಾತ್ ಹಿಟ್ಟು ತುಳುಕಿದರು ಕಾರ್ ನಲ್ಲಿ ಬೀಳಲ್ಲ ಅಂತ.  ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು ಆಲೂಗಡ್ಡೆ -ನೀರುಳ್ಳಿ ಪಲ್ಯ, ಕೆಂಪು ಚಟ್ನಿ ಮಾಡಿದರು. ದೋಸೆ ಹುಯ್ಯಲು ಕಾವಲಿ, ಸುಟ್ಟುಗ, ಚಟ್ನಿ ಗೆ ಬೇಕಾದ ಸೌಟುಗಳು, ಮತ್ತು ಗ್ಯಾಸ್ ಕಟ್ಟೆ-ಸಿಲಿಂಡರ್....ಅಂತೂ ಒಂಬತ್ತು ಗಂಟೆಗೆ ನಾವೆಲ್ಲ ಹೊರಟೆವು. ಅಪ್ಪ ಇದ್ದ ಊರಿನ ಹೆಸರು ’ಆರಾ’ (Arrah) ಊರಿನಿಂದ ಸುಮಾರು ದೂರ ಇತ್ತು ಫೆಸ್ಟ್ ನಡೆಸುವ ಜಾಗ. ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಅದು ದೊಡ್ಡ  ಮೈದಾನ. ಆಗಲೇ ಹಲವಾರು ಸ್ಟಾಲ್ ಗಳು ತಿಂಡಿ ಸರಬರಾಜು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಕೂಪನ್ ಎಲ್ಲ ಎಂಟ್ರೆನ್ಸ್ ನಲ್ಲೇ ತೆಗೋಬೇಕಿತ್ತು. ಬೇರೆ ಬೇರೆ ತಿಂಡಿಗಳಿಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಧಾರಣೆಯ ನ ಕೂಪನ್ ಗಳು, ಆಟ ಕ್ಕೂ ಕೂಪನ್ ಗಳು.  ಆಮೇಲೆ ಅಮ್ಮ ದೋಸೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದ್ದು. ಬೆವರು ಸುರಿಸ್ತಾ ಇದ್ರು. ಬಿಹಾರ್ ನಲ್ಲಿ ಕ್ಲೈಮೆಟ್ extreme. ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಸಖತ್ ಚಳಿಯಾದ್ರೆ, ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ನೀರಿಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಬೆವರು ಮೈನಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಪ್ಪ ಅಂತೂ ಕರ್ಚೀಫ್ ನಿಂದ ಬೆವರು ವರೆಸಿ ಕರ್ಚೀಫ್ ಅನ್ನು ಹಿಂಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪವರ್ ಕಟ್ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡೋದೆ ಬೇಡ. ಮತ್ತು ಅಪ್ಪನ ಆಫಿಸ್ ಗೆ ಬಂದು ಅಪ್ಪನಿಗೆ ರೋಪ್ ಹಾಕುವವರಿಗಂತೂ ಏನೂ ಕಡಿಮೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗ ಗಲಾಟೆ ಶುರು ಆಗುತ್ತಂತ ಹೇಳಲಿಕ್ಕೂ ಬರ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದವು ಆ ದಿನಗಳು. ಅಪ್ಪ ಮನೆಗೆ ಬರುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಳಂಬ ಆದ್ರೂ ಅಮ್ಮ ಹೆದರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂರು ವರೆ ವರ್ಷ ಇದ್ರು ಅಪ್ಪ ಅಲ್ಲಿ. ನನಗಂತೂ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಹೋದಾಗ ಸೊಳ್ಳೆ ಕಚ್ಚಿ ಅದರಿಂದ ಎಲರ್ಜಿಯಾಗಿ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್ ಚುಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದೆ ಆಯ್ತು. ಆದ್ರೂ ಪಟ್ನಾ ಸಿಟಿ  ನಳಂದಾ, ಸಾರನಾಥ್ ಗೆ ಮತ್ತು ರೋಟರಿ ಟೀಮ್ ನೊಂದಿಗೆ ನೇಪಾಲ್ ಎಲ್ಲ ಹೋಗಿ ಬಂದಿದ್ದೆವು. ಫೋಟೊಗಳು ಈಗಲೂ ಇವೆ ಅಮ್ಮನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ.

(continued...)ಅಮ್ಮ ಬೆವರು ಸುರಿಸ್ತಾ ದೋಸೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದ್ದು. ಕೆಲವರು ತಿಂದು ಪುನ: ಕೂಪನ್ ತೆಗೊಂಡು ಬರ್ತಿದ್ದರು. ಭಾಭಿ ಡೋಸಾ ಬಹುತ್ ಅಚ್ಚಾ ಹುವಾ ಹೈ ಅಂತ. ಸಂಜೆ ಆಗ್ತಾ ಮೊದಲಿಗೆ ಚಟ್ನಿ ಖಾಲಿಯಾಯ್ತು. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ ಚಟ್ನಿ ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಎಷ್ಟು ಇಷ್ಟ ಆಯ್ತಂದ್ರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಚಟ್ನಿ ಬಡಿಸಿ ಅಂತ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಚಟ್ನಿ ತುಂಬಾ ಖಾರವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಗಮ್ಮತ್ತೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಬಾಜೂ ಸ್ಟಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ನಿಂಬೆಹಣ್ಣಿನ ಜ್ಯೂಸ್ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದರು. (ಆಕೆಗೆ ಸೆಕೆಂಡ್ ಪ್ರೈಜ್) ಖಾಲಿಯಾದಹಾಗೆ ಫ್ರೆಶ್ ನಿಂಬೆ ಹಣ್ಣು ತಂದು ಪುನ: ಜ್ಯೂಸ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಅದು ದೋಸೆ ತಿನ್ನುವವರಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಯ್ತು. ಅಲ್ಲೂ ಅಮ್ಮ ತಲೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ಐಸ್ ಸ್ಲಾಬ್ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಅದನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಗಟ್ಟಿ ಕೆಂಪು ಚಟ್ನಿಯ ಬಕೆಟ್ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಆ ಸೆಕೆಗೆ ಚಟ್ನಿ ಮಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಗೋವಿಂದ ಆಗ್ತಿತ್ತು. ಜಾಣೆ ನಮ್ಮಮ್ಮ. :-) ಚಟ್ನಿ, ಖಾಲಿ ಯಾಗಿ, ಪಲ್ಯವೂ ಖಾಲಿಯಾಯ್ತು. ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯ ಸ್ಟಾಲ್ ನ ಹೆಂಗಸಿನ ಬಳಿ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಉಳಿದಿದ್ತ್ತು. ಅದನ್ನು ಅವಳು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಳು. ಕೊನೆ ಕೊನೆಗೆ ಜ್ಯಾಮ್ ಕೂಡ ಸಿಕ್ಕಿತು.  ಕೊನೆಗೆ ಅದೂ ಮುಗಿದು ಹೋಯ್ತು. ದೋಸೆ ಹಿಟ್ಟು ಸುಮಾರು ಇತ್ತು. ಎಷ್ಟೊಂದು ಡಿಮಾಂಡ್ ಅಮ್ಮನ ದೋಸೆಗೆ ಅಂದ್ರೆ, ಖಾಲಿ ಡೋಸಾ ಭಿ ಚಲೆಗಾ ಅಂತ ಕೇಳಿಕೊಂಡು ತಿಂದು ಹೋದ್ರು. ಖಾಲಿ ದೋಸೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಮ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚೆ ಎಣ್ಣೆ (actually ಎಣ್ಣೆ +ಡಾಲ್ಡಾ ಮಿಶ್ರಣ) ಹಾಕಿ ಗರಿಗರಿಯಾಗಿ ದೋಸೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಳು. ಆಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಫೆಸ್ಟ್ ನ ಇನ್ನೊಂದು ಕಂಡಿಷನ್ " ಹೆಚ್ಚು ಸೇಲ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಸಂಜೆ ತನಕ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವವರು" ಅಂತಿದ್ದದ್ದು. ನಮ್ಮಮ್ಮನೆ ಹ್ಯಾಂಡ್ಸ್ ಡೌನ್ ವಿನ್ನರ್. ಚ್ಯಾಟ್, ಅವಲಕ್ಕಿ, ದಹಿ ವಡಾ, ಇಡ್ಲಿ ವಡಾ ಮುಂತಾದ , ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಹಲವಾರು ತಿಂಡಿಗಳ ಸ್ಟಾಲ್ ನೋಡಿದೆ ನಾನು ಆ ದಿನ.

ಈಗಲೂ ನಾವು ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದಾಗ ಒಂದು ದಿನ ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ ಸಂಭ್ರಮ. ಪಲ್ಯ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ರಾತ್ರಿನೇ ಮಾಡಿಡುವುದು. ಸಂಜೆ ನಾವೆಲ್ಲ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ನೀರುಳ್ಳಿ ಕಟ್ ಮಾಡಿ ಕೊಡುವುದು.ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳು ಬೇಯಿಸಿದ ಆಲೂಗಡ್ಡೆಯ ಸಿಪ್ಪೆ ತೆಗೆದುಕೊಡುವುದು ಇತ್ಯಾದಿ. ಕಾಯಿ ತುರಿದು ಫ್ರಿಜ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಡುವುದು. ಮರುದಿನ ನಾವೆಲ್ಲ ಒಂದು ದೋಸೆ ಹೆಚ್ಚು ತಿಂದು ಹೆಬ್ಬಾವ್ ತರಹಾ ಹೊರಳಾಡ್ತಾ ಇರ್ತೀವಿ. ನಾಲ್ಕೈದು ದೋಸೆ ಹೊಡೆದು, ಹೋಟಲ್ ನಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತಿನ್ನಕ್ಕಾಗಲ್ಲ ಅಲ್ವ ಅನ್ನುವ ಕಾನ್ಸ್ ಟೆಂಟ್ ಡೈಲೋಗ್ ಹೊಡೆಯುವುದನ್ನು ಮರೆಯಲ್ಲ. :-)

ನಾನು ಮಾಡುವ ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆಗೆ’

ಎರಡು ಹಿಡಿ ಉದ್ದಿನ ಬೇಳೆ, ಎರಡು ಗ್ಲಾಸ್ ಅಕ್ಕಿ, ಒಂದು ಟೇಬಲ್ ಚಮಚ ಕಡ್ಲೇ ಬೇಳೆ, ಎರಡು ಟೀ ಸ್ಪೂನ್ ಮೆಂತೆ, ಒಂದು ಹಿಡಿ ಅವಲಕ್ಕಿ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಎರಡು ತಾಸು ನೀರಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿ ನುಣ್ಣಗೆ ರುಬ್ಬುವುದು. ರಾತ್ರಿ ಅರ್ಧ ಟೀ ಸ್ಪೂನ್ ಸಕ್ಕರೆ ಬೆರೆಸಿಡುವುದು. ಮರುದಿನ ಉಪ್ಪು ಹಾಕಿ ತೆಳ್ಳಗೆ ದೋಸೆ ಹುಯ್ಯುವುದು

ಅಲೂಗಡ್ಡೆ ಪಲ್ಯ ಅಂತೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು

ಕೆಂಪು ಚಟ್ನಿ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನ: ಕಾಯಿ ತುರಿ, ನಾಲ್ಕು ಎಸಳು ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ, ಕಾಲು ಟೀ ಸ್ಪೂನ್ ಕೊತ್ತಂಬರಿ ಬೀಜ, ಅರ್ಧ ಇಂಚ್ ಶುಂಠಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಣಸೆ ಹುಳಿ, ಹುರಿದ ಕೆಂಪು ಮೆಣಸು, ಒಂದು ಹಸಿ ಮೆಣಸು, ಉಪ್ಪು ಹಾಕಿ ತರಿತರಿಯಾಗಿ ರುಬ್ಬುವುದು. 

ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಗೆ ಮಾತ್ರ ಈ ಚಟ್ನಿ ಹಿಡಿಸಲ್ಲ. ಅವರಿಗೋಸ್ಕರ ಸಾದಾ ಕಾಯಿ ಚಟ್ನಿ ಮಾಡ್ತೀನಿ. :-)

ನೋಡಿ ಅವರ ಪುಸ್ತಕದ ಟೈಟಲ್ ನಿಂದ ನಾನು ಇಷ್ತು ಬರೆದೆ. 

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಶುಭಾಶಯಗಳು

ನೌಟಂಕಿಗಳು

( ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಆಫಿಸ್ ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಶ್ರೀಕಾಂತ ಆಫಿಸ್ ಗೆ ಯಾವುದೋ ಸಹಿ ಮಾಡಿದ ದಾಖಲೆ ಪತ್ರ ಅರ್ಜೆಂಟ್ ತಲುಪಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಅವರು ಸಹಿ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಆಫಿಸ್ ಗೆ ಅದನ್ನು ತಲುಪಿಸಬೇಕಾಯ್ತು. ಆಗ ಆಫಿಸ್ ನಲ್ಲಿದ್ದವರು ಯಾಕೆ ಮ್ಯಾಡಂ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೀತಾ ಇಲ್ಲ. ಬಿಸಿ ನಾ ಅಂತ. ಅವರು ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಓದ್ತಾರೆ ಅಂತ ಖಂಡಿತ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. :-(. ಮೊದಲು ನನ್ನ ಬಳಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ನೆವ ಇತ್ತು. ಈಗ ಶ್ರೀಕಾಂತ ನನಗೆ ಒಂದು ಸಿಸ್ಟಮ್ ಕೊಡಿಸಿದ್ದೆ ಅಲ್ಲದೆ ಬರಹ ಕೂಡ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅದಲ್ಲದೆ. ವಾಟ್ಸ್ ಅಪ್ ನಲ್ಲಿ ಯಂಗ್ ಡೈರೆಕ್ಟರ್ ಸ್ ಅವಾರ್ಡ್ ಗೆ ಮಾಡಿದ ಎಡ್ ಗೆ ಮಾಡಿದ ಯೂ ಟ್ಯೂಬ್ ವಿಡಿಯೋ  ಓಡ್ತಾಡ್ತಾ ಇದೆ. ತರಲೆ ಮಕ್ಕಳದ್ದು. ಈ ವಿಷಯ ನೆನಪಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬರೆಯುವಾ ಅಂತ ಬಂದೆ.....) ಮೊದಲು ಈ ವಿಡಿಯೋ ನೋಡಿ,

ಶ್ರೀಕಾಂತ ಫ್ರೆಂಡ್ ಮಗ ಅವನು. ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಶ್ರೀಕಾಂತ ಶನಿವಾರ/ಭಾನುವಾರ ಅವರ ಜತೆ ಸ್ಪೆಂಡ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದ್ವಿ. ನಾನು ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವನ ಅಮ್ಮ ಸ್ಕೇಲ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ಓದಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಕೂತಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ಬ್ಯಾಂಕರ್ಸ್. ಇವನು ನೋಡಲು ಮುದ್ದು ಮುದ್ದು ಗೊಂಬೆ ತರಹ. ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣ, ಕೆಂಪು ಕೆಂಪು ಕದಪು, ಚೆಂದದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಚಾಮರದಂತ, ಉದ್ದ ಉದ್ದ ರೆಪ್ಪೆ ಅದರ ಮೇಲೆ ಗುಳಿ ಬಿಳುವ ಕೆನ್ನೆ. ನಾನಂತು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದರೆ ಅವನನ್ನು ರೆಪ್ಪೆ ಮಿಟುಕಿಸದೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೂಟಿ ಚುರುಕು ಎಲ್ಲಾ ಹೌದು. ಆದರೆ ಓದುವುದೆಂದರೆ ಎಲರ್ಜಿ, ಅದರಲ್ಲೂ ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್ ಮಾಡುವುದೆಂದರೆ ಶತ ಎಲರ್ಜಿ. ಅವನ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಸಾಕು ಸಾಕಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂತದರಲ್ಲೆ ಒಂದು ದಿನ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಕರೆ ಬಂದಿತಂತೆ. ಅವನ ಅಮ್ಮ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೆ ಅವನ ಶಾಲೆಯ ಸಿಸ್ಟರ್, "ಏನಮ್ಮ ನಿಮಗೆ ಮಗು ಸಾಕುವುದು ಕಷ್ಟ ಆಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಜನ್ಮ ಯಾಕೆ ನೀಡುತ್ತೀರಾ" ಅಂತ ಕೇಳಿದರಂತೆ, ಇವರ ಮಾತು ಕೇಳಲು ತಯಾರಿಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಅವನು ಆ ದಿನ ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಮಿಸ್ ಬೈದಾಗ ಅವನು ಅಳುತ್ತಾ, ’ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊಗುತ್ತಾರೆ. ಸಂಜೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ಕ್ಲಬ್ ಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ನಾನು, ಅವರು ಮನೆಗೆ ಬರುವ ತನಕ ಮೆಟ್ಟಿಲ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುತ್ತೇನೆ. ಲೇಟ್ ಆಗಿ ಬರ್ತಾರಾದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಮಲಗಿ ಬಿಡ್ತೇನೆ, ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಹೋಡಿತಾರೆ, ಅಂತೆಲ್ಲ ಕತೆ ಕಟ್ಟಿ ಹೇಳಿದ್ದನಂತೆ. ಆಗ ಅವನು ಇನ್ನೂ ಪ್ರೀ ಸ್ಕೂಲ್... ಅವನ ಅಮ್ಮ ಇಲ್ಲ ಸಿಸ್ಟರ್ ಸುಳ್ಳು ಸುಳ್ಳೇ ಹೇಳ್ತಾನೆ. ನಿನ್ನೆ ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್ ಇದೆಯಾ ಅಂತ ಕೇಳಿದರೆ ಇಲ್ಲ ಅಂದ...ಅಂತ ಹೇಳೋವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವನ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಲ್-ಅದೇ ಸಿಸ್ಟರ್.." ಅವನ ಮುಖ ನೋಡಿ ಅವನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳ್ತಾನಾ? ನೀವೇ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳ್ತಿದ್ದೀರಿ ಅಂತ ಜೋರಿನಿಂದ ಇವರ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸಿದರಂತೆ. ಇದೆಲ್ಲ ನಡೆಯುವಾಗ ಅವನು ತಣ್ಣಗೆ ಮುಗ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಪಿಟಿಕಿಸ್ತಾ ಇದ್ನಂತೆ. ಆಮೇಲೆ ನಮಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ನಾವು ನಕ್ಕಿದ್ದೆ ನಕ್ಕಿದ್ದು. ಅಂತೂ ಅವನು ಓದು ಪೂರ್ಣ ಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ. ಫ್ರೆಂಡ್ ಗರಾಜ್ ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ, ಅದರ ಜತೆ ಜಿಮ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ಬಾಡಿ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಡಿ..ಈಗ ಅವನು ಆಸ್ಟೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಗರಾಜ್ ಒಂದು ಜಿಮ್ ನಡೆಸ್ತಿದಾನೆ. ಭಾರತೀಯ ಮೂಲದ ಬಟ್ ಅಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಗುಜರಾತಿ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು , ಇಲ್ಲೇ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಈಗ ಒಂದು ಮಗುವಿನ ತಂದೆ....ವಿಡಿಯೋ ನೋಡಿ ಅವನ ನೆನಪಾಯ್ತು.

ನನ್ನ ತಮ್ಮನ ಮಗಳು ಸ್ಯಾಮಿ
ಅವಳೂ ಪ್ರಿ ಸ್ಕೂಲ್. ಆಗಲೇ  ಹಿಂದುಸ್ತಾನಿ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಅವಳ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಮೀರಿ ಪರಿಣಿತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ. ನಮ್ಮ ಮಾತೃ ಭಾಷೆ ಕೊಂಕಣಿ ಜತೆ ಕನ್ನಡ, ಇಂಗ್ಲಿಶ್, ಹಿಂದಿ ಅರಳು ಹುರಿದಂತೆ ಮಾತಾಡ್ತಾಳೆ. ಓದಿನಲ್ಲೂ ತುಂಬಾ ಮುಂದೆ. ಇದರ  ಜತೆ ವೆಸ್ಟರ್ನ್ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಕೂಡ ಕಲಿತಿದ್ದಾಳೆ. ಪನ್ ಕೂಡ ಮಾಡ್ತಾಳೆ. ಎಲ್ಲಾ ಹೌದು ಆದರೆ ಊಟ ತಿಂಡಿ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ರಗಳೆ. ತಿನ್ನೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಕ್ಲಾಸ್ ರೂಮ್ ನಲ್ಲೇ ಟೀಚರ್ ಎದುರಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಟಿಫಿನ್ ಎಲ್ಲ ಖಾಲಿ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಟೀಚರ್ ಫನಿಶ್ ಮೆಂಟ್ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳು ಟಿಫನ್ ಬಾಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿದ್ದದ್ದು ತಿಂದೇ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಇಂತದ್ದರಲ್ಲಿ ಸ್ಯಾಮಿ ಯ ಕಂಡಿಷನ್...ನನಗೆ ಇಷ್ಟ ಆಗೋ ತಿಂಡಿ ಮಾತ್ರ ಹಾಕಬೇಕು ಅಂತ. ಅವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟ ಆಗೋ ತಿಂಡಿ ಅಂದ್ರೆ ನೀರು ದೋಸೆ, ಚಪಾತಿ,ಪೂರಿ ಮತ್ತು ಉದ್ದು ಮೈದಾ ದೋಸೆ, ಅದೂ ಒಂದೇ ಅಂದ್ರೆ ಒಂದು ದೋಸೆ, ಒಂದು ಚಪಾತಿ ಹಾಗೆ. (ಹುಳಿ ಬರಿಸಿದ್ದು for eg ಇಡ್ಲಿ, ದೋಸೆ...ಅದೆಲ್ಲ ತಿನ್ನಲ್ಲ) ನಾವು ಹೋದಾಗ ಒಂದು ದಿನ ಒಂದು ಎಕ್ಸ್ಟ್ರಾ ಚಪಾತಿ ಹಾಕಿದ್ದಳು ಬಾಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಅಮ್ಮ. ಅವಳು ಬಂದಮೇಲೆ ಅವಳ ಅಮ್ಮ ಅವಳ ಟಿಫಿನ್ ಬಾಕ್ಸ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿ ವಾಹ್ ಎಲ್ಲಾ ತಿಂದು ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ ಅಂತ ಖುಶಿಯಲ್ಲಿದ್ದಳು. ನಾನು- ತಿಂದ್ಯೇನೆ ಅಂತ ಕೇಳಿದರೆ..ಇಲ್ಲ ಮಾಲ್ತ್ಯಕ್ಕ, ಸ್ಕೂಲ್ ಯುನಿಫರ್ಮ್ ಪಾಕೆಟ್ ನಿಂದ ಒಂದು ಚಪಾತಿ ತೆಗೆದು ತೋರಿಸಿ ಅವಳು ನಕ್ಕ ಪರಿಯಿದೆಯಲ್ಲ...priceless and unforgettable.. ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ ಮೈಲ್ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದ ಕೈ. ಅವಳಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಕೇಳಿದರೆ ಕೊಡಿಸದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಸಿರಿಯಲ್ ನಲ್ಲಿ ತೋರಿಸೋ ಕ್ಯಾರಕ್ಟರ್ ತರಾ ಅಳ್ತಾ, ’ಗೊತ್ತು ಗೊತ್ತು ನಿಮಗೀಗ ಹೊಸ ಪಾಪು ಬಂದಿದೆಯಲ್ಲಾ? ಅದೂ ಬಿಳಿ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣ ಕೂಡ ಇದೆ ಅದಕ್ಕೆ, ನಾನು ಅಂದರೆ ಅಸಡ್ಡೆ ಎನ್ನುವ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸ್ತಾಳೆ...ಆಗ ಪೆಚ್ಚು ಮುಖ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಬಳಿ ಕಂಪ್ಲೈನ್ ಮಾಡುವ ಸರದಿ ಅವಳ ಅಮ್ಮನದು, ’ನೋಡಿದ್ಯಾ ಮಾಲ್ತಕ್ಕಾ ಹೆಂಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾಳೆ? ಎಲ್ಲಿ ಕಲಿತಾಳೆ ಇದೆಲ್ಲ ನನಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ..ಅಂತ....
........................................................................................................................................................

ಮಾಲತಿ ಅಕ್ಕ, ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಾ? ನನಗೆ cooking ಅಂದ್ರೆ ಇಷ್ಟ. ನಾಳೆ ನಿನಗೆ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಪರಾಠಾ ಮಾಡಿ ತಿನ್ನಿಸ್ತೇನೆ ಅಂತ   ನನ್ನ ತಮ್ಮನ ಐದು ವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗಳು ಸ್ಯಾಮಿ  ಅಂದಾಗ, ಎನೋ ಮುದ್ದು ಮುದ್ದಾಗಿ ಹೇಳ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಅಂತ, ಆಯ್ತು ಮಗು' ಅಂದೆ. ಆದ್ರೆ ಮರುದಿನ ಅವಳು ಕೊತ್ತಂಬರಿ ಸೊಪ್ಪು stuffed ಪರಾಠಾ ಮಾಡಿ ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೆರಗಾದೆ.

ಹಿಟ್ಟು ಮಾತ್ರ ಅಮ್ಮ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಮತ್ತು ಗ್ಯಾಸ್ ಆನ್ ಮಾಡಿ ತವಾ ಇಟ್ಟಿದ್ದು. ಉಳಿದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಆಕೆನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ. ಹಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕೊತ್ತಂಬರಿ ಸೊಪ್ಪು ಹಾಕಿ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಅದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೊಳೆದು, ಪರಾಠಾವನ್ನು  almost ಉರುಟಾಗಿ ಲಟ್ಟಿಸಿ, (ನಾನು ಉರುಟು ಚಪಾತಿ ಮಾಡಲು ಕಲಿಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕತ್ತೆಯ ವಯಸ್ಸು ಆಗಿತ್ತು  :-)) ತುಪ್ಪ ಹಾಕಿ (ಅಜ್ಜಿ ಎಣ್ಣೆ ಬೇಡ ತುಪ್ಪ ಕೊಡು ಅದರಿಂದಲೇ Taste  ಬರುವುದು. ) ಚೆನ್ನಾಗಿ ರುಚಿ ರುಚಿಯಾದ ಪರಾಠಾ ತಿನ್ನುವ ಭಾಗ್ಯ ನಮ್ಮದು. ನನ್ನ ಪಾಲಿಂದು ನಾನು ಗಬ ಗಬ ತಿಂದೆ. ಇದು ನಿಹಾರಿಕಾ ತಿನ್ನುವ ಮುಂಚೆ, whatsapp  ನ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಮೆಂಬರ್ಸ್ ಗೆ ಕಳುಹಿಸಲು ತೆಗೆದ ಚಿತ್ರ.

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್ಟು ಸ್ಯಾಮಿ , ಮಾಲತಿ ಅಕ್ಕ ಹೇಗಾಗಿತ್ತು ಪರಾಠಾ' ಅಂತ ಕೇಳಿದಳು. ನಾನು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಅಂದೆ. ಸುಮ್ನೆ ಹೇಳ್ತಿದ್ದಿಯಾ ನಿಜ ಹೇಳಿತ್ತಿದ್ದಿಯಾ?

'ನಿಜ'.

pinky promise

ಎಸ್ ಪಿಂಕಿ ಪ್ರಾಮಿಸ್ ನಾನಂದೆ.

ಅಷ್ಟೆ ಯಾಕೆ ನಾ whatsapp  ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಳಿಸಿ ಆಯ್ತು.

'ಹೌದಾ'ಎಲ್ಲಿ ತೋರಿಸು', ಏನು comments  ಹಾಕಿದಾರೆ ಅಂತ ಕೇಳ್ತಾಳೆ ಪುಟ್ಟಿ... ಈಗೀನಾ ಮಕ್ಕಳಾ?? ಅಬ್ಬಾ??

...............................................................................................................

ನಮ್ಮ ಮನೆ ಗೃಹ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ’ಸ್ಯಾಮಿ ನನಗೆ ಎರಡು ಬೆಸ್ಟ್ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಇವತ್ತು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ’ಚಂದಿರ ನಮಗೆ, ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ಪೆಪ್ಪರಮಿಂಟೇನಮ್ಮ" ಹಾಡು ಹೇಳ್ತೀಯಾ ಅಂತ ಕೇಳಿದೆ. ಆಯ್ತು ಹಾಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಒಪ್ಪಿ ಅದರ ಜತೆಗೆ ನಾನು ಅವರಿಗೋಸ್ಕರ ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡ್ ಕೂಡ ಮಾಡ್ತೇನೆ’ ಅಂದ್ಲು. ಆಯ್ತು ಅಂತಂದೆ. ಆಮೇಲೆ ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಅವರ ಹೆಸರು ಹೇಳು ಇದರ ಮೇಲೆ ಬರೀತೀನಿ ಅಂದ್ಲು. ನಾನು ಎರಡು ಹೆಸರು ಹೇಳಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವಳು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಗಟ್ಟಿ ದನಿಯಿಂದ ’ನಿನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಬಾಯ್ಸಾ?? (boysಆ) ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದು ನನಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಶಾಕ್.....ಆಮೇಲ್ ಮಹಾ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದ ಹಾಗೆ, ’ಹಾಂ ಇರಲಿ ಬಿಡು ಅವರ ಹೆಸರು ಬರೀತೇನೆ’ ಅಂತ ಬರೆದು ಇಟ್ಟು ಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಬೆಸ್ಟ್ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಬಂದಾಗ ಅವಳು ಊಟ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಳು, ಆಮೇಲೆ ಅವರೆಲ್ಲ ಅವಳ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಮನೆಗೆ ವಿಸಿಟ್ ಕೊಡಲು ಹೋದರು. ರಾತ್ರಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು, ’ಎಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್? ಹೊರಟು ಹೋದ್ರಾ ಅಂದ್ಲು’. ನಾನು ಹೌದೆಂದೆ....ತುಂಬಾ ಬೇಸರದ ಪೋಸ್ ಕೊಟ್ಟು, ಇರಲಿ ಬಿಡು ಈ ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡ್ ನಾದ್ರೂ ತಲುಪಿಸು ಅಂತ ಕೊಟ್ಲು.

ನನಗಂತೂ ಅವಳು, ಅವಳ ನೌಟಂಕಿಗಳು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಅದೂ ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತು..ಆದ್ದರಿಂದ  ನಾನಿದ್ದಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಎಕ್ಸ್ಟ್ರಾ ನೇ ಮಾಡ್ತಾಳೆ.
ಲವ್ ಯು ಸ್ಯಾಮಿ. ಇವತ್ತು ಅವಳು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಬರ್ತ್ ಡೇ ಸೆಲೆಬ್ರೇಟ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾಳೆ....