ನಿನ್ನೆ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಹೊರಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಯೋಜನೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. 🙂. ಮೂರು ಓಲಾ ಆಟೋ ಗಳು ಕ್ಯಾನ್ಸಲ್ ಆಗಿ ಕೊನೆಗೂ 4 ನೆ ಯಂವ ಬಂದ. ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಆಫಿಸ್ ನಿಂದ ನಾವು ಹೋಗಳಿರುವ restaurant ಗೆ ಆಗಲೇ ತಲುಪಿಯಾಗಿತ್ತು. ಸಿಗ್ನಲ್ ನಲ್ಲಿ ಈ ನ್ಯೂರೋ psychiatry ಕ್ಲಿನಿಕ್ ನೋಡಿದೆ.
15 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ನೆನಪು ಬಂತು. ಆಗ ನಾವು ಮಹಾಲಕ್ಹ್ಮಿ ಪುರಂ ನ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ವಿ. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಲೈಬ್ರರಿಗೆ ಯಿಂದ ಮರಳುವಾಗ ಮ್ಯಾಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಗೆ ಬಂದು ಬಸ್ ಹಿಡಿಯಬೇಕಿತ್ತು. ನಾವುಮಾತಾಡ್ತ ನಮ್ಮದೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿದ್ವಿ. ನಾನು ಬಸ್ ನಂಬರ್ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಕಾಲಬುಡದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗೋಣಿಚೀಲದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನು ತುಂಬಿಸಿ ಹಾಕಿ ಅಡ್ಡ ಇಟ್ಟಿದ್ದು ನನಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮುಗ್ಗರಿಸಿ ಬಿದ್ದು ಉರುಳಿ ಎಷ್ಟು ದೂರ ಹೋದೆ...ಯಾರದೋ ಕಾಲು ಕಾಣಿಸಿತು, ಗಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೆ. ಆ ಆಸಾಮಿ ಮ್ಯಾಡಮ್ ಕಾಲ್ ಬಿಡ್ರಿ, ಕಾಲು ಬಿಡ್ರಿ ಅಂತು..😆. ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರೂ ಬಂದು, ನನಗೆ ಕೈ ಕೊಟ್ಟು ಎಬ್ಬಿಸಿದರು. ಕಾಲನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಕೊಟ್ಟ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳಿ, ನಮ್ಮ ಬಸ್ ನೋಡಿ , ಹತ್ತಿಕೊಂಡ್ವಿ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬಲಗಾಲಿನ ಮಂಡಿ ಮೇಲಿನ ಭಾಗ ನೋಯಲು ಶುರು ಆಯ್ತು. fracture ಏನಾದರೂ ಆಯ್ತಾ ಆಂದಕೊಂಡು, ನಾವು.ಇಳಿಯುವ stop ನಲ್ಲೇ ಒಂದು orthopaedic ಕ್ಲಿನಿಕ್ ಇತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡೇ ಹೋಗೋದು ಅಂತಾಯಿತು. fracture ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲ ದಿನ ನೋವು ಮತ್ತು ನಾನು ಬಲಗಾಲು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ನಡೆಯೋದು ಆಯ್ತು. ಕೆಲ ದಿನ ಗಳ ನಂತರ ಎಲ್ಲ ಸರಿ ಹೋಯ್ತು. ಆದರೆ ಈಗಲೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನನಗೆ ಆಗ ಬಿದ್ದದ್ದು ನೆನಪಾದ ಕೂಡಲೇ ನಾನು ಬಲಗಾಲು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ನಡೆಯಲು ತೊಡಗುತ್ತೇನೆ, ಯಾರಾದರೂ ಕಾಲಿಗೆ ಏನಾಯಿತು ಅಂತ ಕೇಳುವ ತನಕ....
neuro psychiatry ಕ್ಲಿನಿಕ್ ನೋಡಿ ಈ ಸಂದರ್ಭ ನೆನಪಾಯಿತು 😆
No comments:
Post a Comment