Voice lost and regained

ಮೇ ೨೮. ಭಾನುವಾರ. ನಿಹಾ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಮರಳಿದ್ದಷ್ಟೇ. ಹಾಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ನಾವು ನಮ್ಮ ಚಹಾ ಬಾಲ್ಕನಿ ಯಲ್ಲಿ, ಅವಳ ಟ್ರಾವಲ್ , ಅವಳ ಕ್ಲಾಸ್ , ಅವಳ ಗುರುಗಳು, ಇದರ ಕತೆ ಕೇಳುತ್ತಾ ನಗುತ್ತಾ ಆರಾಮಾಗಿ ಮುಗಿಸಿದೆವು. ನನ್ನ ತಂಗಿ ಗಂಡ ಸಂದೀಪ  ಯು ಎಸ ನಿಂದ  ಬಂದಿದ್ದರು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಅಕ್ಕನ ಮಗಳ ಮದುವೆಯಿತ್ತು. ಅವರ ಸಲುವಾಗಿ ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ   ಮಾಡಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ  ಸರ್ಕಲ್ ನಲ್ಲಿ ನಾ ಮಾಡುವ ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ ಫೇಮಸ್. ಅವರು ಏಳುವದು ವಿಳಂಬವಾಗುತ್ತದೆಯಂತ ನಾವು ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ ತಿಂದೆವು. ಶ್ರೀಕಾಂತ ನಾನು ಸಂದೀಪ ಜತೆ ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ ಅಂದಿದ್ದರು. ಹಾಗಾಗಿ ಸಂದೀಪ ಎದ್ದ  ತುಸು ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಗ್ಯಾಸ್ ಮೇಲೆ ಎರಡು ಕಾವಲಿ ಇಟ್ಟೆ . ಆಮೇಲೆ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಅಂತ ಕರೀತೀನಿ, ಬಾಯಿಯಿಂದ ಒಂದಕ್ಷರ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಗಂಟಲು ಸರಿಪಡಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಜೋರಾಗಿಯೇ ಕಿರುಚಿದೆ, ಊಹೂಂ , ಕಾಗೆ ಕರೆದ ಹಾಗೆ ಧ್ವನಿ ಹೊರಡಿತು. ಅರೆ ಇದೇನಾಯಿತು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಇಡೀ ಬಲಭಾಗದ ಗಲ್ಲ anaesthesia ಕೊಟ್ಟಾಗ numb ಆಗುತ್ತಲ್ಲವಾ  ಹಾಗಾಯಿತು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ನಾಲಗೆ ಹೊರಳಲು  ಮುಷ್ಕರ ವಹಿಸಿತು. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ನನಗೆ, ಮೂರೂ ನಾಲ್ಕು ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲ ನಾಲಿಗೆ ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನೋವಾಗಿ ಎಚ್ಚರ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಚಾರವೇ , ಒಂದು ಸಲ ಗಲ್ಲ ಅಥವಾ ನಾಲಿಗೆ  ಕಚ್ಚಿದರೆ,ಅಲ್ಲಿನ ಚರ್ಮ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ  ಪುನ:: ಪುನಃ ಅಲ್ಲಿ ಏಟಾಗಿ  ನೋವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಚ್ಚಿದ ರಭಸಕ್ಕೆ ನರಕ್ಕೆ ಏನಾದರೂ ಏಟಾಗಿ ಹೀಗಾಗುತ್ತಿದೆ ಅಂದುಕೊಂಡೆ. 

ದಿನ ಸಾಗಿದಂತೆ ಮಾತು  ನಿಂತದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಕ್ಕೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ ನುಂಗಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆಗುವಾಗ ಈ ತರಹ ಆದರು ಸಪುರ ಆಗಬಹುದೆಂತು ತೋಚಿತು. :-) 

ಇದಾದ ಮೂರೂ ದಿನ ಮೆಹಂದಿ, ಸಂಗೀತ, ರಿಸೆಪ್ಷಅನ್ , ಮಾಡುವೆ ಅಂತ ಮೂರೂ ದಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕೆಲಸ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮದುವೆಗೆ ಬರಲ್ಲ ಅನ್ನಲು ಧೈರ್ಯ ಬ್ರರಲಿಲ್ಲ. ಯಾರಿಗೂ ಏನು ಸುಳಿವು ಹತ್ತದ ಹಾಗೆ ವರ್ತಿಸಿದೆ. ತಿನ್ನಲು ಉಣ್ಣಲು ತುಂಬಾ ಮುಜುಗರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾಕೆಂದರೆ ತುಟಿಯ ಒಂದು ಬದಿಯಿಂದ  ನನ್ನ ಊಟ ತಿಂಡಿ ಹೊರ ಬರುತ್ತೋ ಎನ್ನುವ ಅನುಮಾನ. ದೊಡ್ಡ ಟರ್ಕಿ ಟವೆಲ್ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸೂಪ್, ಐಸ್ ಕ್ರೀಮ್ ಮಾತ್ರ ತಿಂದೆ. 

ಆಮೇಲೆ ಸಂದೀಪ ಮುಂಬಯಿಗೆ ಹೊರಟು  ಹೋದ್ರು. ನಮಗೆ ಶ್ರೀಕಾಂತ ತಂಗಿಯ ಮಗಳ ಮದುವೆ  ಉಡುಪಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಅದರ ಟ್ರಾವೆಲ್ ಪ್ಲ್ಯಾನ್ ಎಲ್ಲ ನಂದೇ. ಈ ಸಲ ಕಾಸರಗೋಡು ಆ ಕಡೆ ಎಲ್ಲ ಹೋಗಿ ಬರುವ ಪ್ಲಾನ್, ಟಿಕೆಟ್ ಬುಕ್ಕಿಂಗ್ ಅ, ಹೋಟಲ್ ನ ರೂಮ್ ದೆಲ್ಲ ಬುಕ್ಕಿಂಗ್  ಮಾಡಿದೆ.  ನನ್ನ ಎಡ ಭಾಗದ ಮುಖ ಸ್ವಲ್ಪ ಜೋತು ಬಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ದಿನ ಲೈಬ್ರೆರಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ಮಾಲವಿಕಾ ಏನೋ ಜೋಕ್ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಾನು ನಗುತಾ ಇದ್ದೆ. ಸಡನ್ ಆಗಿ ಅವಳು  ಕಿರುಚಿದಳು ;ಅಮ್ಮ ಯು ಆರ್ ಲುಕ್ಕಿ೦ಗ್ ಲೈಕ್ ಸಿಲ್ವೆಸ್ಟರ್ stallone ' (ಸಿಲ್ವೆಸ್ಟರ್ ಸ್ಟ್ಯಾಲೊನ್  ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಸ್ಟ೦ಟ್  ಮಾಡುವಾಗ ತಲೆಗೆ ಏಟಾಗಿ ಒಂದು ಕಡೆ ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ಆಗಿದೆ. ) ಅಂತ ಅವಳ ಮುಖದ ತುಂಬಾ ಗಾಬರಿ. ಕನ್ನಡಿ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ನಗು ಮುಖ ಮಾಡಿದೆ . ಒಂದು ಬದಿಯ ತುಟಿ ಹೊರಳದೆ ವಿಕಾರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮುಖ ಸೀರಿಯಸ್ ಆಗಿಟ್ಟು ಲೈಬ್ರರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದೆ. ಮರು ದಿನ ಶ್ರೀಕಾಂತರ ಕಸಿನ್ ಪರಿಚಯದ  ನರ ತಜ್ಞ ರ ಬಳಿ appointment ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ. ಪೂರ್ತಿ ಎರಡು ಗಂಟೆ ನನ್ನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದರು. ಆಮೇಲೆ MRI ಸ್ಕಾನಿಂಗ್ ಗೆ ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟರು. ಇಶ್ಟರಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾರ ಬಳಿಯೂ ಫೋನ್ ನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ತೀರಾ ಸನಿಹಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮಾತಾಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬಾಧಿಸಿದ್ದು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ನಾನು ಅಕ್ಕ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹಾಡಲು ಬಾರದೇ  ಇದ್ದದ್ದು. ನಾಲ್ಕು ಸಾಲಾದರೂ ನನಗೆ ಗುನುಗಲೇ  ಬೇಕು. ರೇಡಿಯೋ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಕಿರಚ ಬೇಕು. ಇವೆಲ್ಲಾ ಅಸಾಧ್ಯವಾದವು. ಮದುವೆ  ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್ ಮಾಡಿಸುವುದು ಅಂತ ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ. ಏನಾದರೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ರಿಪೋರ್ಟ್ ಬಂದರೆ ಇದ್ದದ್ದೇ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಒಂದು ಸಲ ಟೂರ್ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಮೇಲೆ ಪುನ: ಡಾಕ್ಟರ್ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದರಾಯಿತು ಅಂದುಕೊಂಡೆ. 

ಊರಲ್ಲಿ , ಮದುವೆಮನೆಯಲ್ಲಿ  ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ತುಂಬಾ ವಿಚಾರ ಮಾಡಿ ಮಾತಾಡಿದೆ.ಒತ್ತಕ್ಷರಗಳಂತೂ ಮುಷ್ಕರ ಹೂಡಿದ್ದವು.  ಮುಖಕ್ಕೆ ಕೈ ಅಡ್ಡ ಇಟ್ಟು  ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕಲಿತೆ. ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತಾದಾಗ ದೂರ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತೆ. ನನ್ನ ಇಷ್ಟದ ಮುದ್ದು ಸೊಸೆ ಒಂದೆರಡು ಮಾತು ಅಷ್ಟೇ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಲಾಯ್ತು. 

ಆ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ತಂಗಿ ಅವಳ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಯು ಎಸ ನಿಮ್ದ ಬಂದಿಳಿದಳು. ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಬಂದು ಮೇಲೆ ಡಾಕ್ಟರ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ಹಠ ಹಿಡಿದೇ. ಅವಳು ಬರುವುದೇ ಅಪರೂಪ. ಅವಳ ಮಕ್ಕಳು ಓದಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಜಾಣರು. ಹಾಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನ summer vacation ನಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸ್ಟೇಟ್ ಲೆವೆಲ್ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್  ಇರುತ್ತವೆ ಮಾಡಲು. ಒಬ್ಬಳು ವಿಜ್ಞಾ  ದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣೆಯಾದರೆ ಚಿಕ್ಕವಳು ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ. ಹಾಗಾಗಿ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಾವು ಬೇಸಗೆ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವುದು ಕಷ್ಟ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂದಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೆ ಟೆನ್ಷನ್ ಕೊಡಲು ನನಗೆ ಸುತಾರಾ೦ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ. 

ಹಾಗಾಗಿ ಬೆಳಗಾವಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದೆ. ತಂಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಳು. ಈ ಸಲ ಅವಳ ಅತ್ತೆ ಅವಳ ಜತೆ ಇದ್ದುದರಿಂದ, 'ಅವರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಟ್ರಾವೆಲ್  ಮಾಡಲು ಆಗಲ್ಲ, ನೀನೆ  ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಬಿಡು' ಅಂದಿದ್ದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನಾಲ್ಕೈದು ದಿನ ಅವರ ಜತೆ ಹೋಗಿ ಇದ್ದೆ. ಅವರ ಜತೆಯೆಲ್ಲ ತುಂಬಾ ಮಾತನಾಡದ ಹಾಗೆ ಜಾಗರೂಕತೆ ವಹಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಕೂಡ ಮುಂಬೈನಿಂದ ಬಂದಿಳಿದ. ಎಲ್ಲರ ಮಾತು ಕತೆ ಗಲಾಟೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರಾಬ್ಲೆಮ್ ಗಳು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದ ಹಾಗೆ ಆಯಿತು. ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಕೂಡ ನನ್ನ ಜತೆ ಸಹಕರಿಸಿದರು. ;-) ಲವ್ ದೆಮ್ ಸೊ ಮಚ್ 

ಪುನ: ನಿಹಾ ಗೆ ವಾಪಸ್ ಹೋಗುವ ಗಡಿಬಿಡಿ. ಆಮೇಲೆ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಆಫಿಸ್ ಟೂರ್ ಅಂತ ನಾನು ಡಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುವದನ್ನು ಮುಂದೂಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲ ಸರಿ ಹೋಗ್ತಾ ಇದೆ ಅಂತ ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ನಿಹಾ ಹತ್ತು ದಿನದ  ನಂತರ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ನನಗಂದಿದ್ದು, 'ಅಮ್ಮ ಯು ಆರ್ ಲುಕ್ಕಿಂಗ್  ಬೆಟ್ಟರ್ 'ಅಂತ. ಅವಳು ದಿನಾ ನನಗೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಬಳಿ ಹೋಗಲು ಎಸ ಎಂ ಎಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಗ ಕನ್ನಡಿ ಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆ. ನನ್ನ ಮುಖ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಹಾಡಲು ನೋಡಿದೆ ಅದು ಸರಿಯಾಯ್ತು. ತುಟಿ ಕೂಡ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು.ಪ್ರತಿ  ದಿನದ   ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ನಾನು ಗಮನಿಸಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. 

ಇನ್ನು ಯಾಕೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗೋದು ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸ್ಟೇಟಸ್ ಒಂದನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದೆ. 'ಈಗ ನಾನು ಅಕ್ಕ ಪುನ: ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಡಬಹುದು ಅಂತ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ನಿಹಾಳ ಡಾಕ್ಟರ್ ಫ್ರೆ0ಡ್, ಸರಿ ಬೈದು , ನನಗೆ MRI ಮಾಡಿಸಲೇ ಬೇಕಂತ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು. 

ಪುನ: ಅದೇ ನರ  ತಜ್ಞರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಹೆದರುತ್ತಾ (ಅವರು ಬಯ್ಯಬಹುದೆಂದುಕೊಂಡು) 'ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ,ಟ್ರಾವೆಲ್ ಅದು ಇದು 'ಅಂತ ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್ ಒಂದು  ಮಾಡಿಸಲಿಲ್ಲ, ನೀವು ಬರೆದುಕೊಟ್ಟ ಉಳಿದ ಟೆಸ್ಟ್ ಎಲ್ಲ ಆಗಿದೆ ಅಂತ ಅಂತ ಅದರ ರಿಪೋರ್ಟ್ ಕೊಟ್ಟೆ. ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್  ಈಗ ಮಾಡಿಸಬೇಕೆಂದಿದ್ದೇನೆ , ದಯವಿಟ್ಟು ಬರೆದು ಕೊಡಿ, ನಮಗೆ ಇನ್ಸೂರೆನ್ಸ್ ಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತೆ ಅಂದೆ . 'ಈಗೆಲ್ಲ ಸರಿಯಿದೆಯಾ?? ಅಂತ ಕೇಳಿ ಪುನ: ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳ ಪಡಿಸಿದರು. ಇನ್ನೇನು ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ನನ್ನ ಉಳಿದ ರಿಪೋರ್ಟ್ಸ ನೋಡಿ ರಕ್ತ ದಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣ ಕಡಿಮೆ ಅಂತ ಒಂದು iron tablet ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಸಂಗತಿ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕು ನನ್ನ haemoglobiನ್  ಕೌಂಟ್  ಯಾವಾಗಲೂ 8.8 ಇರುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚಿಲ್ಲ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ ಎಷ್ಟೇ ಔಷದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ್ರು ......... 

ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ನರಕ್ಕೆ ಇಂಫೆಕ್ಷನ್ ಆಗಿ , ಆ ಬಾತು ಕೊಂಡ ನರ ಮಿದುಳಿನಿಂದಾ  ಕಿವಿಯ ಹಿಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಬರುವಾಗ ಅದು ಅಪ್ಪಚಿಯಾದ ಹಾಗೆ, ಕೆಲವು ಮೋಟಾರ್ ನರ್ವ್ಸ್ ಗಲಿಬಿಲಿಗೊಂಡು  ಹಾಗಾಗುತ್ತದೆಎಂದರು. ಅದು ಮರುಕಳಿಸುವ ಸಂಭವ ಅತ್ಯಂತ ವಿರಳ ಅಂತ ಕೂಡ ಹೇಳಿದರು. 

ಯಾವತ್ತೂ ಕಾಯಿಲೆ ಬೀಳದ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಸ್ತು ಬಿದ್ದದ್ದು ಹೌದು.  ಎಫ್ ಬಿ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡಾಗ ಎಷ್ಟೊಂದು  ಮಿತ್ರರ ಕಳಕಳಿ , ಮೆಸೇಜ್, ಫೋನ್ ಗಳು.......... 

anyways all's well that ends well ಅಲ್ಲವಾ? 

ಅಂದ ಹಾಗೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಈಗ ಎಂಟು ವರ್ಷ ಹಳೆಯದಾಯ್ತು.  ಅದರ ಸೆಲೆಬ್ರೇಷನ್ ಅಂತ ಐಸ್ಕ್ರೀಮ್ ತಿಂದು ಬಂದೆವು.