ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆ

ತಟ್ಟಂತ ಬಂದ ಕೆಲವು ನೆನಪುಗಳು

ಮೊದಲು ಗುರು ತಾಯಿ. ಅವರಿಗೆ ನಮನ. ಚಂದದ ಭಜನೆ ಹಾಡ್ತಾ, ನಮಗೂ ಸಂಗೀತದ ಬಗ್ಗೆ ಒಲವು ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿದವರು.

ನನ್ನ ಅಜ್ಜ (ತಂದೆಯ ತಂದೆ) ಹಿಂದಿ ಮೇಸ್ಟ್ರು. ಮೂಗಿನ ತುದಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು. ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಆ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ 16 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸು. ಅಮ್ಮ ಅವರ ಮಾವನವರಿಗೆ (ನನ್ನ ಅಜ್ಜನಿಗೆ) ತುಂಬಾ ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಅಜ್ಜಿಯ ತವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾವು ಆಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅಜ್ಜಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗದೇ ಬೇರೆ ಉಪಾಯ ಇರಲಿಲ್ಲವಂತೆ. so -ಆ ದಿನ ಅಮ್ಮನ ಅಡಿಗೆ. ಅನ್ನ ಮೆತ್ತಗಾಗಿದೆಯಂತ ತಟ್ಟೆ ಬಿಸಾಡಿದ ರಭಸಕ್ಕೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಅದನ್ನು clean ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ 3 ದಿನ ಬೇಕಾಯ್ತಂತೆ. ಆ ಮೇಲೆ ಅನ್ನ ಮಾಡುವುದನ್ನು /ಅಡಿಗೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಅಜ್ಜನೆ ಹೇಳಿ ಕೊಟ್ಟರಂತೆ. ಹಾಗೇ ಅಜ್ಜಿ ಬರುವ ತನಕ ಅಜ್ಜನದೇ ಅಡಿಗೆಯಂತೆ. Now my mom is a fantastic cook.

ಅಜ್ಜ ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತು ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ free ಯಾಗಿ tutions ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಒಂದು ದಿನ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಬರೆದು ತರಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಕಪಾಳಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದ ರಭಸಕ್ಕೆ ಅವನು ಜೀವನ್ಮರಣದ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿದನು. ಎಲ್ಲರ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಆ ಹುಡುಗ ಹುಷಾರಾದ ಮೇಲೆ ಅವನ ತಂದೆ ಅವನನ್ನು ವಾಪಸ್ ಅಜ್ಜನ ಬಳಿಗೇ ಕಲಿಲಿಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿ, ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಹೋಡಿಬೇಕಿತ್ತು ಅಂದ್ರಂತೆ. ಈಗ ಹಾಗೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದಿದ್ರೆ ಕೇಸ್ ಹಾಕಿ ಜೈಲ್ ಗೇ ಹಾಕ್ತಿದ್ದ್ರು. ಎಲ್ಲರು ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ, ಅಜ್ಜನ ಸಿಟ್ಟು ನನಗೇ ಬಳುವಳಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದೆಯಂತೆ.

ನಾನು ಬಾಲವಾಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಡೆದ ಘಟನೆ. ಆಗ ನಾವು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಉದ್ದದ ಮಣೆ ಮೇಲೆ ಕೂರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಒಬ್ಬ ಮೇಸ್ಟ್ರು ಕಪ್ಪು ಬೂಟ್ಸ್ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆಚೆ ಇಚೆ ಪಾಠ ಮಾಡ್ತಾ ಬೂಟುಗಾಲಿನಿಂದ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ತಿವಿಯುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ನನಗೂ ಒಂದು ಸಲ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ ನನ್ನ ಆಜೋಬಾಗೆ (ಅಜ್ಜ -ತಾಯಿಯ ತಂದೆ)ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಅವರು ಶಾಲೆಗೆ ಬಂದು ಆ ಮೇಸ್ಟ್ರರನ್ನು ತರಾಟೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ್ರು. ಅದಕ್ಕೆ ಮೇಸ್ಟ್ರು ಅವಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಲ್ಲ, ಅವಳಿಗೆ ಏನೂ ಓದಕ್ಕೆ ಬರಲ್ಲ ಅಂದು ಬಿಟ್ರು. ಅಜ್ಜ ಶಾಲೆಯ ಹೆಡ್ಮಾಸ್ಟರ್ ಅವರನ್ನೂ ಜತೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರು. ಅಜ್ಜ ನನಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಓದಿ ತೋರಿಸು ಅಂದರು. ನಾನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಓದಿ ತೋರಿಸಿದೆ. ಅಜ್ಜ ಮತ್ತು ಹೆಡ್ಮಾಸ್ಟರ್ ಸೇರಿ ಅವರನ್ನು ಬೈದರು.ಮರುದಿನದಿಂದ ನನಗೆ ಕಾಲಿನಿಂದ ತಿವಿತ ಜಾಸ್ತಿಯಾಯ್ತು - ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಚಾಡಿ ಹೇಳ್ತಿಯ ಅಂತ. ಹಾಗೂ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಅಂಕ. ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಶಾಲೆಯ ಚಾಡಿ ಯಾವತ್ತೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯ ಪಾಠ ಕಲಿತೆ. :-). ಮರು ವರ್ಷ ನನಗೆ ಬೇರೆ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಯ್ತು. ಈಗಲೂ ಮಿರಿ ಮಿರಿ ಮಿಂಚುವ ಪೊಲಿಶ್ ಮಾಡಿದ ಕಪ್ಪು shoe ನೋಡಿದಾಗ ಆ ಮೇಸ್ಟ್ರ ನೆನಪು ಬರುತ್ತದೆ.

ಮಿಸ್ ಜೆಮ್ಮ:
ನನ್ನ geography ಟೀಚರ್. anglo-Indian . ನಾವು ಅವರನ್ನು -'gem'ma of a person /gemma darling ಅಂತ ಕರೀತಿದ್ವಿ. ಊಟವಾದ ಕೂಡಲೇ ಮೊದಲ ಪೀರೀಯಡ್ ಅವರದ್ದೆ. ನನಗೋ geography ಅಂದ್ರೆ ಬೇಜಾರು. ತೂಕಡಿಕೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು 'and' (ಅದು anth ತರಹ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು) ಅನ್ನುವ ಪದವನ್ನು ತುಂಬ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿ ಸಲ 'and' ಅನ್ನುವಾಗ ಅದರ ಜತೆ ಉಗುಳು ಎದುರಿಗೆ ಕೂತವರ ಮೇಲೆ ಸಿಂಪಡಿಸುತ್ತಿದರು. ಪಾಠ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವರು ಎಷ್ಟು ಸಲ and ಅಂದರು ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಊರಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಪ್ಪೆಮಿಡಿ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಬರುತಿತ್ತು. ನಾನು ಮಿಡಿಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ಶಾಲೆಗೆ ತಂದು geography ಪೀರೀಯಡ್ ನಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಜತೆ ಸೇರಿ ತಿನ್ನುತ್ತ ಇದ್ದೆ. ಒಂದು ಸಲ ಮಿಡಿ ತುಂಬ ಖಾರ ಆಗಿ, ತಿಂದ ಕೂಡಲೇ ನೆತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿ, ಜೀವ ಒಂದು ಸಲ ಮೇಲೆ ಕೆಳಗೆ ಆಯ್ತು.
ಅದಕ್ಕೆ ಮಿಸ್ ಜೆಮ್ಮ : Stand up, malathi. This is what happens when you eat pickles in the class. Go and drink some water' ಅಂತ ಹೇಳಿ ನನಗೆ ಕ್ಲಾಸ್ ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕಳಿಸಿದ್ರು. ನನಗಂತು ತುಂಬ ನಾಚಿಕೆಯಾಯ್ತು. ಅವರು ಬೈಯ್ದಿದಕ್ಕಲ್ಲ. ನಾವು ಮಾವಿನ ಮಿಡಿ ತಿನ್ನುವುದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವರು ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುದಕ್ಕೆ. ಆ ಮೇಲೆ ನಾನು ಅವರ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದೆ. ಅವರ ಕ್ಲಾಸ್ ನಲ್ಲಿ ಎದುರಿಗೆ ಕೂತು ಪಾಠ ಕೇಳ್ತ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ, geography ಎಷ್ಟು interesting ಆಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಶುರು ಆಗಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಪಡೀತಾ, ಅವರ favorite student ಆದೆ.

ಮಿಸ್ ರೇಬಲ್ (Miserable)
ಇವರೂ ಆಂಗ್ಲೋ ಇಂಡಿಯನ್ ಟೀಚರ್. ನಮಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ತುಂಬ strict. ಪದ್ಯಗಳ ಬಾಯಿಪಾಠ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಅದರ ಉಚ್ಚಾರ ಸರಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಫೂಟ್ ರೂಲರ (scale) ನಿಂದ ಬೆರಳ ಗಂಟಿನ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾವು ಅವರನ್ನು miserable ಅಂತ ಕರೆಯುತ್ತ ಇದ್ದ್ವಿ. ಮತ್ತು ನಾವು ನಿಂತುಕೊಂದು ಎರಡು ಅಂಗೈಯನ್ನು ಒಂದರೊಳಗೆ ಒಂದು ಇಟ್ಟು, ಕಾಲಿನ ಹಿಂಬಾಗ ಮೇಲೆ balance ಮಾಡಿ ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ಓಲಾಡ್ತಾ ಲಯಬದ್ದವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕಿತ್ತು. ಅವರ ಈ ಪರಿಪಾಠದಿಂದ ನನಗೆ ಈಗಲೂ ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಂದಿನ ಪದ್ಯಗಳೆಲ್ಲ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿದ್ದಾವೆ.the boy stood on the burning deck (casabianca-by dorothea hemans). the daffodils, the solitary reaper (william wordsworth), An elegy on the death of a mad dog (Anon), where the mind is without fear (Guru Rabindranath Tagore), ಇವೇ ಮುಂತಾದವುಗಳು.

ಪದ್ಮಿನಿ ಟೀಚರ್
ನಮಗೆ ವಿಜ್ಞಾನ ಕಲಿಸುತ್ತ ಇದ್ದರು. ಮಲಯಾಳಿ. science ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ. ಅದಕ್ಕೆ ಪಾಠದ ಮಧ್ಯೆ ಯೆಸ್ ಮಾಲದಿ, ರೈಟ್ ನೋ ಮಾಲದಿ ಅನ್ನುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಇತ್ತು ಅವರಿಗೆ.

ಜೋಗ್ಲೇಕರ್ ಸರ್
ಮರಾಠಿ ಟೀಚರ್. ಅವರು ವಿಗ್ (wig) ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನು ನಾವು ವಿಗ್ಲೇಕರ್ ಸರ್ ಅಂತಿದ್ವಿ.ಪಾಠ ಮಾತ್ರ ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೇಳಿ ಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ದರು. ಪಠ್ಯೇತರ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ರಸವತ್ತಾಗಿ, actions ನಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಡ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಪೀರಿಯಡ್ ಮುಗಿದಿದ್ದೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯ (classic)ಮರಾಠಿ ಪುಸ್ತಕಗಳ , ಬರಹಗಾರರ ಪರಿಚಯ ಆಯ್ತು.

ಸಿಸ್ಟರ್ ರೊಸ್
ನನ್ನ ಇತಿಹಾಸದ ಟೀಚರ್. ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ interest ಬರಲು ಇವರು ಕಾರಣರು. ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪಾಠಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತ ಇದ್ದರು. ವಾರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಪರೀಕ್ಷೆ. ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಗಳಿಸಿದವರಿಗೆ ಒಂದು ಪೆನ್ ಕೊಡುತ್ತ ಇದ್ದರು. ಪೆನ್ನಿಗೆ ಪೈಪೋಟಿ ನಡೆಸಿ ಎಲ್ಲರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನನಗೆ ಯಾವತ್ತು ಪೆನ್ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೇ ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ ಪರಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಗೇ social Studies ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂಕ. ಅವರು ನನಗೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅವರು christian sister uniform ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂದರೆ ತಲೆಗೂ ಕೂದಲು ಹೊರಗೆ ಬರದ ಹಾಗೆ ಕವರ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದರು. ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಚೈನ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ಶಿಲುಬೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ ನನಗೆ ಒತ್ತಿದ್ದು, ಅವರು ಸುರುಳಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಉದ್ದ ಜಡೆ ಕಾಣಿಸಿ ಅಬ್ಬ ಅನಿಸಿದ್ದು ಮತ್ತು ಅವರು ಬಳಸಿದ lifeboy ಸಾಬೂನಿನ ಪರಿಮಳ ಇನ್ನೂ ನನಗೆ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿದೆ.

ಎಲ್ಲ ಗುರುಗಳಿಗೂ ನನ್ನ ನಮನಗಳು. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗೆ , ಪ್ರಗತಿಗೆ ಇವರೆ ಎಲ್ಲರು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರಣಕರ್ತರು.