ಇಸ್ತ್ರೀ ಅಜ್ಜಿಯೂಂ ಸೀರೆಯೂಂ

ಮೊನ್ನೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಹಳೆ ಮನೆ ಇದ್ದ area- ಮಹಾಲಕ್ಶ್ಮಿ ಲೇ ಔಟ್ ಕಡೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನಾನು ಶ್ರೀಕಾಂತ ವಾಕ್ ಹೋಗಿದ್ವಿ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಡೆ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಹಣ್ಣು ಖರೀದಿಸಬೇಕಾದ್ರೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಅಲ್ಲೇ ಲೈಟ್ ಕಂಬಕ್ಕೆ ತೂಗುಹಾಕಿದ ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ banner ಕಡೆ ಹೋಯ್ತು. ಅರೇ ಮುಖ ಎಲ್ಲೋ ನೋಡಿದ ಹಾಗಿದೆಯಲ್ಲ ಅಂತ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಗೂ ತೋರಿಸಿದೆ. ಶ್ರೀಕಾಂತ ಫೋಟೊ ನೋಡಿ, 'ನೆನಪಾಗಲಿಲ್ಲವಾ, ಸರೀ ನೋಡು ಅಂದ್ರು' ಕೆಲವೆ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಣ್ಣು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿಸಿ ಬಂದು ಡಾಕ್ಟರ್ 'ಕಣ್ಣು perfect ' ಅಂದಿದ್ದು ಖುಶಿಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಅಮ್ಮ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಫೋನ್ ನಲ್ಲಿ ರವಾನಿಸಿದ್ದು ಎಲ್ಲ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದು, ಕಣ್ಣು ಉಜ್ಜಿಕೊಂಡು ಪುನ: ನೋಡಿದೆ.ಊಹೂಂ ಯಾರು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಕಾಂತ ಕಡೆ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕವಾಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಅವರು'ನಮ್ಮ ಹಳೆ ಇಸ್ತ್ರಿಯವಳು' ಅಂತ ಹೇಳಿ ಪುನ: ಹಣ್ಣಿನ ಚೌಕಾಸಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದರು. ಅರೇ ಹೌದಲ್ಲವೇ ಐದು ವರ್ಷ ನನ್ನ ಕಾಟನ್ ಸೀರಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಟಾರ್ಚ್, ಇಸ್ರೀ ವಗೈರೆ ಹಾಕಿ, ನಾನು ಆಫಿಸ್ ಗೆ ಟಿಪ್ ಟಾಪ್ ಆಗಿ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದವರು..ಅಂತ ಪುನ: ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ ನ ತೀರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಕಣ್ಣು ಗುಡ್ಡೆ ಹೊರಬರುವಷ್ತು ಕಣ್ಣನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿಸಿ ನೋಡಿದೆ. ಅರೇ ಅವರು ತೀರಿ ಹೋಗಿರುವ ವಿಷಯ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಇದೇನಿದು ಹೊಸ ಪರಿ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಶ್ರೀಕಾಂತ , ಅದು ಇತ್ತೀಚಿಗಿನ ಹೊಸ ಫ್ಯಾಷ್ಯನ್ -ಸತ್ತು ಹೋಗಿರುವವರ ಚಿತ್ರ ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಂಟ್ ಹಾಕಿಸಿ ನೇತಾಕುವುದು- ಅಂದುಬಿಟ್ಟರು.

ಅರೇ ಇವರು ತೀರಿಕೊಂಡೇ ಬಿಟ್ರಾ ಅಂತ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನೆನೆಸ್ತಾ ವಾಪಸ್ ಮನೆ ದಾರಿ ಹಿಡ್ಕೊಂಡ್ವಿ.

ನಾವು ಉಡುಪಿಯಿಂದ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಲೇಔಟ್ ನ ಮನೆಗೆ ಶಿಫ್ಟ್ ಆದ ಮೂರನೆ ದಿನ ಈ ಅಜ್ಜಿ ಬಂದಿದ್ದರು. ಇಸ್ತ್ರೀ ಬಟ್ಟೆ ಇದ್ರೆ ನಾನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅಂತ. ನಾನು ಮುಂದಿನ ವಾರ ಬನ್ನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸಿದೆ. ಸರೀ ಒಂದು ವಾರದ ನಂತ್ರ ಬಂದ್ರು ಅಜ್ಜಿ. ಅಷ್ಟೇನೂ ಬಟ್ಟೆಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ರೂ (ಮಕ್ಕಳ ಯೂನಿಫಾರ್ಮ್ ನನ್ನ ಚೂಡಿದಾರ್ ಗೆಲ್ಲ ನಾನೆ ಇಸ್ತ್ರೀ ಹಾಕ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಪ್ಯಾಂಟ್ ಶರ್ಟ್ ಗೆ ಇಸ್ತ್ರೀ ಹಾಕಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಬರ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಈಗಲೂ ಬರಲ್ಲ.) ಹಾಗಾಗಿ ಶ್ರೀಕಾಂತ ರ ಕೆಲವು ಶರ್ಟ್ ಮತ್ತು ಪ್ಯಾಂಟ್ , ಕೆಲವು ನಾನು ವಾಶ್ ಮಾಡಿ ಹಾಕಿದ್ದು, ಕೆಲವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಯಾಣದ ವೇಳೆ ನೆರಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟೆ. ಆಗ ಅವರು ಬಟ್ಟೆ count ಮಾಡಿದ್ದು ಗಮ್ಮತ್ತು ಎನಿಸಿತ್ತು. ಅಜ್ಜಿ ತಮಿಳು  ಮಾತನಾಡುವವರು. her lanaguage was a curious mix of Kannada and Tamil. ನಾಲ್ಕು ಆದ ಮೇಲೆ ಕೈದು, ಕಾರು, ಕೇಳು, ಕೆಂಟು ಅಂತ ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡ್ತಿದ್ದದ್ದು. ನಾನು ಮಕ್ಕಳು ನಗುತ್ತಿದದ್ದು ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ. ಆಮೇಲೆ ಕಾಟನ್ ಸೀರೆಗೆ ಸ್ಟಾರ್ಚ್ ಮಾಡಿ ಪಾಲಿಶ್ ಮಾಡ್ತೇವೆ. ಸೀರೆನೂ ಕೊಡಬಹುದು ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದರು ಒಂದು ದಿನ ನಾ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟಿಕೊಂಡಾಗ. ಸರಿ ಅಂತ ಅವಳಿಗೆ ಕೊಡ್ತಿದ್ದೆ. ನನಗಂತೂ ಆರಾಮ್. ಆಕಸ್ಮಾತ್ ನಾವು ಯಾರೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಹೊರಗಡೆ ಝೂಲಾದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಹೋಗ್ತಿದ್ದರು. ಮರುದಿನ ಹಣ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಾಧಾರಣ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದು ಮೂರನೆ ವರ್ಷ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ, ಒಂದು ದಿನ ಸಾಯಂಕಾಲ ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತ್ತ ಅಜ್ಜಿ ನಮ್ಮನೆಗೆ ಬಂದ್ರು. ನಾನೇನಾಯ್ತು ಅಂದಿದಕ್ಕೆ ನೀವು ನಿನ್ನೆ ಕೊಟ್ಟ ಸೀರೆ ಸುಟ್ಟು ಹೋಯ್ತು. ಅದರ ಬದಲಾಗಿ ಕಾಸು ಕೊಡವಾ ಅಂದ್ರೆ ನನ್ನ ಮಗ 'ನಿನ್ನ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಹಾಗಾಗಿದ್ದು ನಾ ಯಾಕೆ ದುಡ್ಡು ಕೊಡಲಿ' ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಆ ಸೀರೆ ಬೆಲೆ ಎಸ್ತು? ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಸೀರೆ ಬೆಲೆಯಾಗುವಸ್ತು ದಿನ ಕಾಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಲ್ಲಲ್ಲ (ಅವರ ಕನ್ನಡ) ಅಂದ್ರು. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು 'ಅಯ್ಯೋ ಬಿಡಿ ಅಜ್ಜಿ, ಮನುಷ್ಯರೇ ಈಗ ಇದ್ದವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇರಲ್ಲ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸೀರೆ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಅವರನ್ನು ಬಲವಂತದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಕಳಿಸಿದ್ದೆ.ಆ ಸೀರೆ ಹಾಗೆ ತಂದು ಕೊಡಿ ಮಕ್ಕಳೆಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಹೊಲಿಸ ಬಹುದು. (ಅದು ಚಂದದ ಆರ್ಟ್ ಸಿಲ್ಕ್ ಸಾರಿ ಆಗಿತ್ತು ಅದರ ಕತೆ ಮುಂದಿನ ಪ್ಯಾರ)  ಆದರೂ ಹೋಗುವ ಮುಂಚೆ, 'ನಾನು ಆದಷ್ಟು ಆ ಚೀರೆ ಶೆರಿ (ಸರಿ) ಮಾಡಿ ತರ್ತೇನೆ ಅಕ್ಕ ಅಂದ್ರು..ಮೂರು ದಿನ ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಸೀರೆ ನನಗೆ ತಂದು ಕೊಟ್ರು. ನಾನು ಸೀರೆ ಬಿಡಿಸಿ ನೋಡ್ತೇನೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಸುಟ್ಟಿದ್ದು.ಹೊಲಿದಿದ್ದು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಸೀರೆಯ ಅಂಚು ಕೂಡ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನಿರೂಕಿಸಿದೆ, ಊಹೂಂ...ಬಹುಶ್ಯ ಬೇರೆಯವರಿಗಾದ್ರೂ ಅದರಲ್ಲಿನ defect ಕಾಣಬಹುದು ಅಂತ ಮತ್ತೆರಡು ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ಕೂಡ ಅದನ್ನು ಉಟ್ಟು ಹೋದೆ. ಯಾರೂ ಏನೂ ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ..ನನಗಂತೂ ಸೋಜಿಗ ಅರೆ?? ಮುಂದಿನ ಸಲ ಅಜ್ಜಿ  ಬಂದಾಗ ಪುನ: ವಿಚಾರಿಸಿದೆ. ಸುಟ್ಟಿದ್ದು ಹೌದಾ?? ನನಗೇನೂ ಕಾಣ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಅಂದಾಗ ಅಜ್ಜಿ mysteriously ನಕ್ಕು ಸೀರೆ ರಿಪೇರಿಯವನ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಳು. ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಅಮ್ಮ ಕೂಡ ನಮ್ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ರು. ಸೀರೆ ಸುಟ್ಟಿದ್ದು ಹೇಳಲು ಅಜ್ಜಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅಮ್ಮನ ಫೋನ್ ಬಂದಿತ್ತು ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ನನಗೆ ತಿಳಿಸಲು, ಆಗ ಅಜ್ಜಿ ಕತೆ ಹೇಳಿ, ನಾನು ಬೈಯಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ' ಅಷ್ಟು ಚಂದದ ಸೀರ ಅವಳು ಹಾಳು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಳಾ ಅದರ ದುಡ್ಡು ತೆಗೋ ಬೇಕಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಅಮ್ಮ 'ಆ 150 ಬೆಲೆ ಸೀರೆಗೆ ಅಷ್ಟು ಜಗಳ ಮಾಡಬೇಕ ಅಂತಲೂ ಕೇಳಿದ್ದೆ.ಹಾಗಾಗಿ ಅಮ್ಮ ಕೂಡ ಸೀರೆ ಬಿಡಿಸಿ ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದರು.ಅಮ್ಮನಿಗೂ ಎಲ್ಲೂ damage ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ

ಈಗ ಆ ಸೀರೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ:

ನಾವು ಉಡುಪಿ ಬಿಡುವ ಮುಂಚೆ ಅಮ್ಮ ಸಿಲ್ಕ್ ಸೀರೆ ಬೇಕೆಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಬರಲಿಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ.ಯಾಕಂದರೆ ನನ್ನ ದೂ ಅಮ್ಮಂದೂ ಬಣ್ಣದ ಟೇಸ್ಟ್ ಯಾವತ್ತೂ ಮ್ಯಾಚ್ ಆಗ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಇಬ್ಬರೂ ಕುಲ್ಯಾಡಿಕಾರ್ಸ್ ಸಿಲ್ಕ್ಸ್ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಕೊಂಕಣಿ ಮಾತಾಡ್ತಾರಾದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಅವರ ಖರೀದಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಬೇರೆ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನೂ, ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿನ ಆಗು ಹೋಗುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತ ಇದ್ದೆ. ಅಮ್ಮ ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ಸೀರೆ ಖರೀದಿಸಿದ ನಂತರ ಬಿಲ್ಲ ಪಾವತಿಸುವ ವೇಳೆಗೆ ,ಮಾಯಿ ನಿಮ್ಮ ಮಗಳಿಗೆ ಅಂತ ಒಂದು ಸೀರೆ ತೋರಿಸ್ತೇನೆ ಅಂತ, ನಾನು ಬೇಡ ಬೇಡ ಅಂದರೂ ಒಂದು ಸೀರೆ ತೆಗೆದು ತೋರಿಸಿದ್ರು. ಬಿಳಿ ಟಿಶ್ಯು ಪೇಪರ್ ನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿದ ಆ ಸೀರೆಗೆ ನಾನೆಂದೂ ಕಂಡಿರದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಬಣ್ಣ, ಜರಿ ಅಂಚು.ಇಡೀ ಸೀರೆ ಮೇಲೆ ಜರಿಯ ಬುಟ್ಟ. ಯಾವುದೂ ಸಿಂತೆಟಿಕ್ ಸೀರೆ ಉಡದ ನಾನು 'ನಾನು ಅಂತ ಸೀರೆ ಉಡೋದಿಲ್ಲ ಮಾಮ' ನನಗೆ ಬೇಡ ಅಂದ್ರೆ, ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಪೀಡಿಸಿ ಅವರು ಅಳುವುದೊಂದು ಬಾಕಿ. ನಾನು ಅಮ್ಮನಿಗೇ ಹೇಳಿದೆ, 'ಅಮ್ಮ ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದರೆ ತೆಗೋ, ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಬೇಡ'. ಆ ಮಾಮ ಎಷ್ಟು upset ಆದರೆಂದರೆ ನನಗೆ ತೀರ ಕೆಡುಕೆನಿಸಿತು plus ವಿಚಿತ್ರ ಅನಿಸಿತ್ತು, ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅಮ್ಮ ಕೊಂಡಿದ್ದ ಸೀರೆಯೆ 6000 ರೂ ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು, ಆಗ ಅದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚೆ ಮೊತ್ತ...ಹಾಗಾಗಿ ಸೀರೆ ಮಾರುವ ಮಾಮನಿಗೆ (ಕೊಂಕಣಿಯವರೆಲ್ಲ ಮಾಮ-ಮಾಯಿ ಗಳೆ) ಕಮಿಶನ್ ಅಂತ ಇದ್ದ್ರೂ ಅದಕ್ಕೇನೂ ತೊಂದರೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆಯ್ತು ಕೊಡಿ ಅಂದ್ರೆ ಬೆಲೆ ಕೇವಲ 150 ರೂ...ಈಗ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಾಬರಿ ಮಿಶ್ರಿತ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡುವ ಸರದಿ ನಮ್ಮದಾಯಿತು, ಆದರೂ ಮೂರು ಸಲ ಕನ್ ಫರ್ಮ್ ಮಾಡಿ, ಇನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಸೀನ್ create ಮಾಡೋದು ಬೇಡ ಅಂತ ಬಿಲ್ಲ ಪಾವತಿಸುವ ಕೌಂಟರ್ ಬಳಿ ಸೀರೆ ಕೊಡುವಾಗಲೂ ನನಗೊಂದು ಸಣ್ಣ ಆಸೆ, ಆ ಮಾಮನಾದರೂ 'ಇದರ ಬೆಲೆ ಹೆಚ್ಚೆ ಇದೆ ಇದ್ಯಾಕೆ 150 ರೂ' ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾರೇನೋ ಅಂತ..ಇಲ್ಲ ಅವರೂ ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆ ದಿನ ಮನೆ ತಲುಪಿದ ಕೂಡಲೇ ಅಮ್ಮ ನನ್ನ ಸೀರೆ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ನಿಂದ ಬಿಡಿಸಿ ಏನೋ ಮೊಸ ಇದೆ ಅಂತ ಅದನ್ನು ಇಂಚಿಂಚಾಗಿ  ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ್ದು ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ.

ಈಗ ಈ ಅಜ್ಜಿಯ ಪ್ರಸಂಗ. 

ಮತ್ತೆ ನಾವು ಆ ಮನೆಯ 5 ವರ್ಷಗಳ ಲೀಸ್ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಬಸವೇಶ್ವರನಗರಕ್ಕೆ ಶಿಫ್ಟ್ ಆದ್ವಿ. ನಾವು ಹೋಗುವ ಮುಂಚ ಅಜ್ಜಿ ಅಳುತ್ತ ಇದ್ದರು. ನಾನು ಅವರಿಗೆ ನೀವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರಬಹುದಲ್ಲ್ವಾ? ಏನೂ ಪರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ ತಾನೆ ಅಂದಿದ್ದೆ. ಆ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಗನ ಮದುವೆ ಆಗಿತ್ತು. ಸೊಸೆಗೂ ಅತ್ತೆಗೂ ಕೂಡಿ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ಇಸ್ರೀ ಬಟ್ಟೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ಸೊಸೆಯ ಚಾಡಿ ಮಾತೆ ಜಾಸ್ತಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಈಗ ಅವರ ಮುಖ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ಕಂಬದಲ್ಲಿ ನೇತಾಡುವ ಫ್ಲೇಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ನೋಡುವಂತಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ಒಂದು ದಿನ ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ (ಅವರು ಇನ್ನೂ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾರೆ) ನನಗೆ ಆ ಅಕ್ಕನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸೆ ತಾಳಕ್ಕೆ ಆಗಲ್ಲ ಅಂತ ಕೂತಿದ್ದರಂತೆ, ಅವರು ಜಾಣತನದಿಂದ ಅವರೀಗ ಊರಲಿಲ್ಲ ಅವರು ಬಂದ ಮೇಲೆ ಹೋಗುವ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರಂತೆ. ವಿಷಯ ಇಷ್ಟೆ ಕೊನೆ ಕೊನೆಗೆ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಅದಲು ಬದಲಾಗೋದು, ಪ್ಲ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಗುಂಡಿ melt ಆಗೋದು, ಸುಡೋದು , (ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ಗಂಡನ ಎರಡು ಹೊಸ ಶರ್ಟ್ ಹಾಳು ಮಾಡಿದ್ದರಂತೆ) ಮುಂತಾದವು ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಿ ಯಾರೂ ಬಟ್ಟೆ ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅಕ್ಕನಾದ್ರೂ (ನಾನು) ಬಟ್ಟೆ ಕೊಡ್ತಾರೆ ದೂರ ಆದ್ರೂ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ ಅವರ ಬಟ್ಟೆಗೆ ನಾನೇ ಇಸ್ತ್ರೀ ಹಾಕಿ ಕೊಡ್ತೇನೆ ಅಂತ ಹೊರಟಿದ್ರಂತೆ. ಅವರ ಸೊಸೆಯನ್ನು ಮೊನ್ನೆ ನೋಡಿದೆ, ನಮ್ಮ ಈಗಿನ ಮನೆಯ ಬಳಿ ಶಿಫ್ಟ್ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಚಂದದ ಹೆಂಗಸು. ಎಲ್ಲೋ ಹರಕೆ ಹೇಳಿ ತಳೆ ಬೋಳಿಸಿದ್ದು ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೂದಲು boycut ತರಹ ಬರುತ್ತ ಇದೆ.ನನಗೆ ಫಕ್ಕನೆ ಅವಳ ಗುರುತು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಅವಳೆ   ನಾನು ನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ರೆ, ನನ್ನ ಕೈ ಗಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಂಡ್ಲು. ಎರಡು ಹೆಣ್ಣು ಒಂದು ಗಂಡು ಮಗ ಅಂತೆ. :-)

ಅಂತೂ ನನಗೆ ಬೇಡದಿದ್ದ ಸೀರೆ 14 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಒಂಚೂರು ಶೈನ್ ಕಳಕೊಳ್ಳದೇ, ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ನಮ್ಮ BBMP ರಸ್ತೆ ಕ್ಲೀನ್ ಮಾಡುವ ಜಯಮ್ಮ, ಸೀರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅಕ್ಕೋ ನನಗೆ ಕೊಡಿ ಅಂದಿದಕ್ಕೆ ಆಕೆಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟೆ.ಶssss ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಆ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟಿದ್ದ ಫೋಟೊ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಇದ್ರೆ ಅದನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕ್ತೇನೆ..

ಮೊನ್ನೆ ಯಾವುದೋ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದ ಜಯಮ್ಮ 'ನೋಡಿ ಅಕ್ಕ ನೀವು ಕೊಟ್ಟ ಸೀರೆ, ಬೋ ಪಸಂದಾಗೈತೆ' ಅಂತ ರಸ್ತೆ ಮಧ್ಯ ನಿಂತು ಗಟ್ಟಿ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಾಗ ನನಗೆ ನಾಚಿಕೆ...

Long live the saree , the man who sold it to me (forced it on me) and peace be to ಇಸ್ತ್ರೀ ಅಜ್ಜಿ..

:-)

ಹಾಂ ಅಂದ ಹಾಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್-ವಿಂಗ್ಲಿಷ ನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀದೇವಿ ಸೀರೆಗಳು ಸೂಪರ್sssssss